μαστίχα η αρωματική, scrub προσώπου & σαπούνι μαστίχας!

Το πιο αρωματικό δάκρυ στον κόσμο, μήλο της έριδος ανάμεσα σε ενετούς και γενουάτες, πηγή προνομίων κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, αγαπημένη της μεσογειακής κουζίνας, η μαστίχα, δεν καταδέχεται να δακρύσει αρωματικά παρά μόνο στη νότια Χίο.

απαλό peeling προσώπου

Καλά το έλεγα εγώ πως η Σαντορίνη θα δώσει εκρηκτική ώθηση στη δημιουργική έμπνευση της γοητευτικής e-Ελευθερίας!
Voila sa nouvelle création, μια συνταγή για ήπιο peeling προσώπου. Η ιδέα είναι πολύ ωραία, βασίζεται στην παρασκευή μιας θρεπτικής κρέμας και την προσθήκη ενός μέσου μηχανικής απολέπισης, στην περίπτωσή μας πούδρα από καρπούς αγριοτριανταφυλλιάς (rose hips) που είναι ιδιαίτερα πλούσιοι σε βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά. Tην πούδρα αυτή είτε την αγοράζουμε από το νετ έτοιμη για καλλυντική χρήση, είτε τη φτιάχνουμε αλέθοντας στο μπλέντερ καρπούς αγριοτριανταφυλλιάς που θα αγοράσουμε από καταστήματα βοτάνων. Πολλά καταστήματα ΒΙΟ πωλούν τσάι από rose hips σε φακελάκια, η χαρά της ακαμάτρας κόρης :)

συνταγή για face scrub με βότανα

face scrub βοτανικόν γιατί δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος για να χρησιμοποιήσουμε χημικόν..

Η μηχανική απολέπιση, δηλαδή ο βαθύς καθαρισμός της επιδερμίδας με προϊόντα που περιέχουν κοκκώδη συστατικά, είναι o πιο συνηθισμένος τρόπος για την απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων και την απαλλαγή από τους φραγμένους πόρους. Με αυτό τον τρόπο η επιδερμίδα αποκτά λάμψη, ωστόσο η κατάχρηση βλάπτει καθώς η συνεχής απολέπιση εμποδίζει την ανάπτυξη των νέων κυττάρων.

μάσκες ομορφιάς με βρώμη, avena sativa, η σεμνή ..

Μέρες που είναι, μας διακατέχει μια modestie, μια humilité..

Αφήνουμε λοιπόν τους glamorous εξωτικούς καρπούς και πιάνουμε τη σεμνή βρώμη.

Avena sativa

H ιστορία της βρώμης φάινεται να είναι μάλλον συγκεχυμένη εφόσον το δημητριακό αυτό, της οικογένειας των Αγρωστοειδών (Gramineae), ήταν και είναι πολύ λιγότερο δημοφιλές από το σιτάρι και το κριθάρι. Για πολλούς αιώνες πριν την καλλιέργειά της τη θεωρούσαν ζιζάνιο, πιθανολογείται δε, πως ο άγριος πρόγονός της είχε πατρίδα τη Μικρά Ασία. Τα αρχαιότερα υπολείμματα σπόρων άγριας βρώμης βρέθηκαν στην Αίγυπτο και χρονολούνται 2.000 χρόνια π.Χ., ενώ οι αρχαιότερες καλλιέργειες τοποθετούνται στην Κεντρική Ευρώπη κατά την εποχή του Χαλκού.
Οι αρχαίοι Έλληνες, και στη συνέχεια οι Ρωμαίοι, θεωρούσαν τη βρώμη σαν το φτωχό συγγενή του σίτου που αξίζει να καταναλώνεται από τα άλογα και τους…βαρβάρους! Ακόμα και σήμερα, και παρά τους επαίνους των διατροφολόγων, κάτι λιγότερο από το 5% της παγκόσμιας παραγωγής προορίζεται για την ανθρώπινη κατανάλωση.

Δε σας αρέσει το κουάκερ, n'est-ce pas?

αβοκάντο, ένα καλλυντικό..

Persea americana

Το δέντρο του αβοκάντο που ανήκει στην οικογένεια των Δαφνιδών (Lauraceae) είναι εγγενές φυτό της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Είναι αειθαλές και μπορεί να φθάσει σε ύψος τα 20 μέτρα. Ο καρπός του μπορεί να ζυγίζει από 100 έως και 1.000 γραμμάρια! Η αγγλική ονομασία του κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από παραφθορά της ισπανικής λέξης abogado (=δικηγόρος) ?? και υιοθετήθηκε έτσι και από άλλες γλώσσες, (στα γαλλικά avocat=δικηγόρος & αβοκάντο).
Μια μαρτυρία της μακροχρόνιας χρήσης του, αναδείχτηκε μέσα από αρχαιολογικές ανασκαφές στο Περού, όταν σπόροι του καρπού ανακαλύφθηκαν ως ταφικό εύρημα που χρονολογείται τον 8ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με μια θεωρία, τα σπέρματα του καρπού συνόδευαν το νεκρό για να του προσδίδουν τις αφροδισιακές τους ιδιότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να του φανούν χρήσιμες και στη μετά θάνατο ζωή. Και είναι αυτός ο λόγος που Αζτέκοι ονόμαζαν το δέντρο αυτό ‘Ahuacuatl’ μιά λέξη που παραπέμπει στην ανδρική ανατομία λόγω του σχήματος των καρπών και του τρόπου που αναρτώνται από τα κλαδιά.