φυσικά καλλυντικά, αλχημείες & ελιξίρια

Κάποιες μέρες πριν, και έχοντας την υπόξινη διάθεση των ανθρώπων που δεν επιλέγουν οι ίδιοι τον προορισμό τους, προσπαθούσα να συμφιλιωθώ με το άβολο κάθισμα.
“Γιατί αυτή η γκρίζα πόλη και όχι η Κούβα;” αναρωτήθηκα. Και επειδή η προφανής απάντηση δε με βόλευε καθόλου, αποφάσισα χωρίς ενθουσιασμό να γίνω προσωρινά λαθραναγνώστης.

Η διπλανή κυρία, ενδεδυμένη με κλασσική γιάπικη στολή, άνοιξε το γιάπικο φάκελό της και με μια άνετη γιάπικη κίνηση έβγαλε ένα γυναικείο περιοδικό μόδας. Ας το καλό. Και κουνέλι να είχε βγάλει, δε θα με ξένιζε τόσο. Εφόσον δεν έβγαλε netbook, το λιγότερο που όφειλε να επιδείξει ήταν κάτι από τον οικονομικό τύπο, σκέφτηκα καθώς ξεφύλλιζα το πορτοκαλί ένθετο της Καθημερινής και χωρίς να μου διαφύγει η ξαφνιασμένη περιπλάνηση της κυρίας στο ξεβαμμένο μου τζιν.

Αφού ανέλυσα για περίπου ένα πεντάλεπτο την παγίδα των στερεότυπων, άρχισα να ρίχνω βαριεστημένες ματιές στο περιοδικό της κυρίας. Σκάλωσα στη διαφήμιση του “Αdvanced night repair” της Estée. Να κάτι ενδιαφέρον: άραγε ποια να είναι η κατάλληλη ελληνική μετάφραση για την ονομασία του προϊόντος;

~ αβανσέ επισκευές το απόβραδο;
~ προχωρημένο ρεκτιφιέ βραδιάτικα;

Δε βρήκα κάτι satisfying enough. Μια εβδομάδα μετά προέκυψε το ω~night repair serum.

Πίσω στο serum τώρα. Εννοείται, πως η μόνη ομοιότητα με το εμπορικό σκεύασμα δεν είναι παρά τα τελευταία συνθετικά της επωνυμίας του.
Η ιδέα μου ήταν πολύ απλή: ήθελα ένα serum, αποκλειστικά φτιαγμένο από πολύ θρεπτικά έλαια, που 2 σταγόνες θα αρκούσαν για να δώσουν λάμψη και τροφή σε οποιοδήποτε τύπο επιδερμίδας.

Το serum βασίζεται στο συνδυασμό των ω λιπαρών οξέων με βοτανικά έλαια και βιταμίνες.

Τα ω~9 λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ) υπάρχουν άφθονα στα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, είναι πολύ θρεπτικά για την επιδερμίδα, την κάνουν πιο απαλή και λαμπερή. Έλαια πλούσια σε ω~9 είναι το ελαιόλαδο, το λάδι από κουκούτσια βερίκοκου, το αμυγδαλέλαιο, το λάδι αβοκάντο, το λάδι μακαντάμια κλπ.

Τα ω~3 & ω~6 λιπαρά οξέα δεν μπορούν να βιοσυντεθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό, πρέπει να λαμβάνονται μέσω της τροφής και για το λόγο αυτό ονομάζονται απαραίτητα λιπαρά οξέα (essential fatty acids). Τελευταία οι έρευνες έχουν εστιάσει στις ευεργετικές συνέπειες που έχουν τα απαραίτητα λιπαρά οξέα ιδιαίτερα στα καρδιαγγειακά νοσήματα λόγω των αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους.

Τα ω~6 λιπαρά οξέα (λινελαϊκό οξύ) συμμετέχουν στην ανασύσταση των λιπιδίων της επιδερμίδας και περιορίζουν την αφυδάτωσή της. Έλαια πλούσια σε ω~6 είναι το αμυγδαλέλαιο, το λάδι από κουκούτσια βερίκοκου, το καρθαμέλαιο (Carthamus tinctorius, το λάδι από κουκούτσια σταφυλιού και ιδίως το λάδι του νυχτολούλουδου.

Τα ω~3 λιπαρά οξέα (γάμα-λινολενικό οξύ) συντελούν στην ελαστικότητα της επιδερμίδας και έχουν αντιφλογιστικές ιδιότητες και ηρεμούν την ερεθισμένη επιδερμίδα.

Χρησιμοποίησα και έλαιο από ιπποφαές, το οποίο εκτός από την περιεκτικότητά του σε ω~3 & ω~6 λιπαρά οξέα είναι πολύ πλούσιο σε βιταμίνη Ε και καροτένια.

Τα βοτανικά έλαια είναι τα συνήθη απλά θαύματα: εκχύλισμα από καλέντουλα, από centella και χαμομήλι.

Voila la recette.



Η ποσότητα που προτείνεται είναι για 15ml, και φυσικά η διαδικασία είναι η πιο απλή που υπάρχει: προσθέτουμε ένα ένα τα υλικά και ανακινούμε.
Χρησιμοποιούμε μόνο 2-3 σταγόνες, τις απλώνουμε στο πρόσωπο και το λαιμό με κυκλικές κινήσεις μασάζ.

Απλά πράγματα,





με εντυπωσιακά αποτελέσματα.


Να μην ξεχάσω:
α. το serum αυτό, ή μια ανάλογη σύνθεση είναι κατάλληλο για ένα φίλο που ζήτησε ένα σκεύασμα για να αντιμετωπίσει το έκζεμα και τους δερματικούς ερεθισμούς. Καλό είναι να χρησιμοποιήσει μόνο αιθέριο έλαιο χαμομηλιού.
β. ζητώ συγγνώμη για τα αναπάντητα emails. Λείπω συχνά και όταν βρίσκομαι εδώ το blogging μοιάζει πολυτέλεια. Miss you.

Τελικά, πάμε και στην Κούβα!

Α ναι. Ένα τοπίο σκληρό. Λιτό, με πέτρινες καμπύλες που όσο κατεβαίνεις προς το νότο, την προσηλιακή Μάνη, τόσο αγριεύει. Πέτρα πάνω στην πέτρα, ψάχνεις αγκάθι να ξεκουράσεις το βλέμμα σου.







Αυτός ο τόπος σε διδάσκει την ευγνωμοσύνη. Αν δε νοιώσεις τη μυρωδιά από το ζεστό χώμα, τη ζέστη της πέτρας στα πέλματα, τον ήλιο αυτό να σε καταπίνει, δεν θα μπορέσεις να αισθανθείς την αγαλλίαση της δροσερής θάλασσας, δεν θα μπορέσεις να εκτιμήσεις τη σκιά της ελιάς, τη στυφή γλυκύτητα του φραγκόσυκου.



Βουαλά, το πράσινο χρυσάφι,



το αγκαθωτό σύμβολο..



και το αναπάντεχο λουλούδι!





Θάλασσα,



..πέτρα και θάλασσα.





Όταν η πέτρα αποφασίζει να ανθίσει..









Στη Μάνη λοιπόν που λέτε, βασιλιάς είναι ο Ταΰγετος.



Ξεκινώντας από τα χωριά της Σπάρτης κι ανηφορίζοντας τον Ταΰγετο, είχα ευχάριστες συναντήσεις,



..αλλά βρήκα και τον πολυπόθητο θησαυρό που έψαχνα. Μια θάλασσα βαλσαμόχορτο!



Σε απόσταση πενήντα χιλιομέτρων και μετά από το μοναστήρι της Παναγιάς της Γιάτρισσας, βρίσκεται το ελατόδασος της Βασιλικής.





Εδώ το βαλσαμόχορτο είναι king size!





Όπως ήτο αναμενόμενο, μάζεψα αρκετό. Εννοείται. Παρατήρησα όμως πως το βοτανάκι αυτό γρήγορα μαραίνεται κι αποξηραίνεται. Για να μην αποδυναμωθούν τα ενεργά συστατικά, την ίδια μέρα της συλλογής του βοτάνου, έσπευσα να προμηθευτώ (τι άλλο;) ελαιόλαδο ΒΙΟ, ξύδι για να “απολυμάνω” τα άνθη και ένα τεράααστιο γυάλινο μπουκάλι. Καθώς ήμουν εκτός έδρας, φρόντισα κυρίως να καλύψω τα άνθη με ελαιόλαδο. Δεν ήταν και λίγη δουλειά πάντως..

Επιστρέφοντας (φευ!) στο σπίτι, έφτιαξα βαλσαμόλαδο όχι με τη μέθοδο του ήλιου, αλλά με τη θερμή μέθοδο του υδρόλουτρου. Χρειάστηκε να βάλω ένα μπουκάλι ελαιόλαδο ΒΙΟ επιπλέον και άφησα το μίγμα σε χαμηλή φωτιά για δύο ώρες. Τέλος, πέρασα το κατακόκκινο λαδάκι από μουσελίνα και πρόσθεσα 2 κ.γ. βιταμίνη Ε για να το προστατεύσω από την οξείδωση. Να σημειώσω εδώ πως η απώλεια λαδιού είναι αξιοσημείωτη.

Δεν είναι λικεράκι, βαλσαμόλαδο είναι :)





Κι αφού δεν έχω τη στιγμή αυτή κάτι τις μανιάτικο να σας προσφέρω ~έχω όμως στα σκαριά μανιάτικο traditional κέρασμα, αναμείνατε πλιζ~ τσιμπήστε αν θέτε ένα ώριμο φραγκόσυκο!





Finally και κοινοτυπώντας βαρέως, να πω “να, τώρα το καλοκαίρι πέρασε και εμείς πίσω στα ίδια...” Κάνω προσπάθεια, κλείνω τα μάτια να θυμηθώ την παγωμένη ευχαρίστηση της Λακωνικής θάλασσας κι αυτές τις σκληρές συγκλονιστικές πέτρες. Στιγμές ζούμε μόνο, στιγμές, σκόνη στον άνεμο..

..vient l'obscurité. Γεγονός. Είτε με τη μεταφορική έννοια είτε ως χρονική αλληλουχία.

Πάντα με ξάφνιαζαν οι ονομασίες των καταναλωτικών προϊόντων, αυτό το ευφυές marketing που δανείζεται τη ζωή μας.. Άλλοτε μου προκαλεί ανθυπομειδιάματα συνήθως όμως μια ελαφρά μελαγχολία.

Lost but still alive. Πράγμα που σημαίνει πως μετά την καλοκαιρινή συνομιλία με τον ήλιο προφανώς θα χρειαστώ μια κρέμα après soleil.



Επέλεξα μια φόρμουλα απλή κι εύκολη πλην αποτελεσματικότατη. Απλή γιατί στη βάση των ελαίων χρησιμοποιώ μόνο:
• karité , για τις αναπλαστικές και ενυδατικές του ιδιότητες,
• καροτέλαιο, πλούσιο σε βήτα καροτένη, με αντιοξειδωτική δράση
• λάδι καλέντουλας για τις επουλωτικές του ιδιότητες.
• Χρησιμοποίησα ακόμη ανθόνερο χαμομηλιού ως καταπραϋντικό, ενώ ταυτόχρονα η αλόη και η D- panthenol επιτείνουν τις ενυδατικές ιδιότητες της κρέμας.
• Σκόπιμα επέλεξα να χρησιμοποιήσω μόνο κερί μέλισσας. Συνήθως οι κρέμες με μοναδικό γαλακτωματοποιητή το κερί μέλισσας είναι πλούσιες στην υφή και αρκετά λιπαρές. Κάνουν όμως θαυμάσια δουλειά στην αφυδατωμένη επιδερμίδα, ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε στην περίπτωσή μας. Επιπλέον το κερί σχηματίζει ένα λεπτό προστατευτικό φιλμ που εμποδίζει την απώλεια υγρασίας από την επιδερμίδα.


Voila l’après soleil. Tα υλικά δίνονται σε ογκομετρικές κούπες και κουτάλια.

κρέμα περιποίησης για μετά τον ήλιο

η βάση των ελαίων
• ½ κ.σ. βούτυρο karité,
• 1 κ.σ. καροτέλαιο
• λάδι καλέντουλας μέχρι να συμπληρωθεί το ¼ της κούπας από έλαια.
• 1 κ.σ. τριμμένο κερί μέλισσας
• 3 κάψουλες λεκιθίνη

η υδατική βάση
• 1 κ.σ. τζελ αλόης
• ¼ της κούπας hydrosol ή έγχυμα χαμομηλιού

αιθέρια έλαια & πρόσθετα
• ¼ κ.γ. βιταμίνη Ε
• ¼ κ.γ. D- panthenol
• 20 σταγόνες grapefruit seed extract (συντηρητικό)
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντα
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομήλι
• 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο γεράνιο

~ Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.
~ Εύκολη, εύκολη, εύκολη.

Νάτην η χρυσή μου, η χρυσοκίτρινή μου.



και εδώ παρέα με goat milk soap.





Διακοπές ακόμα δεν. Χρειάζομαι οξυγόνο.
Jean Michel Jarre, Oxygene4 & Oxygene13.

Καλοκαίρι. Χρυσό, πορτοκαλί, φωτεινό και μονίμως αλλού, όπως όλα τα πράγματα που αγαπάμε. Και αβάσταχτα εφήμερο. Όπως τα μαγιάτικα τριαντάφυλλα.


















Επί του παρόντος κάνω απιστίες στα ελιξίρια, θέλουν το δικό τους κέφι αυτά. Εν τω μεταξύ, το “μαρμελάδα project” φαίνεται να μην έχει τελειωμό. Αυτή τη φορά, je vous présente μια χρυσή μαρμελάδα βερίκοκο που προέκυψε αναγκαστικά καθώς μια εβδομάδα πριν βρήκα επάνω στο γραφείο μου ένα λοφίσκο βερικόκων Διαμαντοπούλου, προσφορά ευγενικής συνεργάτιδος από τη βερικοκιά του κήπου της. “Aφού με πιέζεις, θα τα πάρω” της είπα;-)




· Πλένουμε τα βερίκοκα, αφαιρούμε τα κουκούτσια και τα χωρίζουμε στα δύο. Τα τοποθετούμε στην κατσαρόλα.
· Προσθέτουμε τη ζάχαρη και το μέλι και τα αφήνουμε να σταθούν για 24 ώρες. Θα βγάλουν ένα χρυσαφένιο σιρόπι.
· Την επομένη τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να δέσει το σιρόπι, για ¾ της ώρας περίπου.
· Μόλις δέσει το σιρόπι προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και (προαιρετικά) το amaretto. Τα αφήνουμε στη φωτιά για άλλα πέντε λεπτά και μετά τα αποσύρουμε.
· Βάζουμε τη μαρμελάδα αμέσως σε ζεστά αποστειρωμένα βάζα.


και η συνήθης προσφερόμενη κουταλιά..




Τα μάθατε φαντάζομαι, μας έρχεται ο Carlos.
Carlos Santana και Black Magic Woman.

Τελικά έχουν δίκιο. Όταν τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου, όταν σε υπερβαίνουν, μη κάνεις τίποτα. Κάθησε και απόλαυσέ το.

Chapter 1: Περίοδος αλλαγών, αιφνίδιων ανατροπών και έντονης προσπάθειας. Το αγαπημένο μου παιχνίδι, το blogging φαντάζει σαν πολυτέλεια. Ας είναι. Πάντα υπάρχουν “τόποι” να δραπετεύσεις..

Το λευκό της ηρεμίας, της αθωότητας, παρέα με τη βελούδινη Loreena Mckennitt: Night Ride Across the Caucasus.

Chapter 2: Πως ένας τόσο λαμπερός και γλυκός σαν μέλι καρπός ταυτίζεται με απαξία, με μειωτικούς χαρακτηρισμούς; Όμορφη και λαμπερή, η μουσμουλιά διαψεύδει τον όποιο μικρόψυχο..

Chapter 3: Καυτά προβλήματα. Την έκβαση του ποδοσφαιρικού αγώνα για το Κύπελλο τη γνωρίζετε. Γνωρίζετε και την ομάδα μου. Επίσης γνωρίζετε τo λεπτό και πολιτισμένο μου attitude. Μην αμφιβάλετε, αντέδρασα ψύχραιμα. Σε επίρρωση των όσων λέγω, παρατίθενται κατωτέρω σάπωνες τινές, παρασκευασθέντες κατόπιν παραγγελίας παλιoβάζελων της οικογενείας μετά το πέρας του Eurobasket. Η έννοια της ανωτερότητας αρχίζει να μου τη δίνει.

Kαι μετά το Ευρωμπάσκετ, οι Ευρωεκλογές. Είπαμε ψύχραιμα, τα ίδια κι απαράλλαχτα έρχονται.


Και αφού δεν ευτυχήσαμε να τους δούμε, τους ακούμε από εδώ.
Depeche Mode, Precious.

Σας αρέσει η μαρμελάδα; και συγκεκριμένα η μαρμελάδα φράουλα;




Είστε ο τύπος ο σωστός, ο comme il faut που την απολαμβάνει τηρώντας κατά γράμμα το savoir vivre (aka βουτώ το δάχτυλο στο γλυκό και κλείνω τα μάτια τρώγοντάς το); Ναι ε; Ok, βουαλά μια κουταλίτσα...




Πως; Δε θέτε; Είστε τύπος του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών και δεν κάνετε τέτοιες cochonιές; Ehhh, bien…voila.



Pierre Auguste Renoir, Nature morte aux fraises et citron, c. 1895, London, Private Collection Lefevre Fine Art Ltd.


Με τη γοητευτική φράουλα έχω ασχοληθεί και στο παρελθόν. Τις προάλλες όμως καθώς έτρωγα τη δέκατη φράουλα από το μπολ, μου φάνηκε πως η ενδέκατη μου έκλεισε το μάτι. Τρώγοντάς την, γύρισα και είπα στη δωδέκατη: εσένα θα σε κάνω scrub. Όπερ και εγένετο.

Γενικά μιλώντας και φιλοσοφώντας, θα έχετε παρατηρήσει πως πολλά καλλυντικά διαφόρων χρήσεων έχουν ονομασίες φρούτων. 99% των περιπτώσεων οφείλουν αυτή την ονομασία στο συνθετικό άρωμα και στο συνθετικό τους χρώμα χωρίς να έχουν καμιά από τις ιδιότητες του φρούτου που επαγγέλλονται. Από την άλλη πλευρά, το να φτιάξετε ένα “φυσικό” προϊόν που θα μιμείται ένα φρούτο είναι μια πολυδάπανη δουλειά που χρειάζεται ένα σωρό πανάκριβες πρώτες ύλες που μόνο αν είστε αρκετά ψωνισμένες (comme moi) θα τις έχετε προμηθευτεί.

Για τη φράουλα παράδειγμα θα χρειαστούν ένα σωρό πρόσθετα καθώς οι γοητευτικές αυτές κυρίες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C που τους προσδίδει αντιοξειδωτικές ιδιότητες, σε βιταμίνη Α (βήτα καροτένη) καθώς και σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ιδίως βιταμίνη Β9 (φολικό οξύ). Επίσης είναι πλούσιες σε ολιγοστοιχεία, κυρίως κάλιο αλλά και ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, μαγγάνιο και ψευδάργυρο. Συστατικό της φράουλας είναι και το σαλικυλικό οξύ που ανήκει στα Βήτα-υδροξύ-οξέα και το οποίο συντελεί στην απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων. Ωραίο συστατικό για απολέπιση.

Eκ των ως άνω συνάγεται, πως το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να χρησιμοποιήσετε φρέσκες ωραιότατες φράουλες για να φτιάξετε ένα body & face scrub très très gourmand. Το μόνο μειονέκτημα είναι πως πρέπει να καταναλωθεί γρήγορα, το πολύ σε μια εβδομάδα, γι’ αυτό και η ποσότητα που προτείνεται είναι για 120 ml περίπου. Voila la recette.




Σε ένα γυάλινο μπολ αναμιγνύουμε όλα τα υλικά εκτός από τις φράουλες και τα άλατα.

Περνάμε τις φράουλες από το μπλέντερ και τις προσθέτουμε στα υπόλοιπα υλικά. Αναμιγνύουμε καλά.

Προσθέτουμε στο μίγμα τόση ποσότητα αλάτων, όση χρειάζεται για να πάρουμε μια ομοιoγενή και εφαρμόσιμη πάστα. Αναμιγνύουμε καλά en plus. C’est tout.

Για μεγαλύτερη αίσθηση…μαρμελάδας, μπορούμε να αντικαταστήσουμε τα άλατα με ζάχαρη. Τα προτίμησα όμως για τις αποτοξινωτικές τους ιδιότητες. Φυσικά, μπορούμε να βάλουμε και τα αιθέρια της αρεσκείας μας.

Και μόλις δέσει το σιρόπι,




βάζουμε τη μαρμελάδα στο βάζο..




και σερβίρουμε;-)




Ακούμε Fragilidad από τον Sting

Έχετε προβλήματα με τη σχέση σας; Ο σύντροφός σας, σας κατηγορεί ότι τον έχετε εγγεγραμμένο παραμελείτε και πως η καλύτερή σας σπεσιαλιτέ μέχρι τούδε είναι η hand cream; Πως βαρέθηκε να σας βλέπει με σαπουνομαγειρική αμφίεση; Μήπως δεν είναι τόσο τρυφερός; Μη χολοσκάτε, είμαι ο άνθρωπός σας, αυτή που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην αταίριαστη αυτή σχέση. Από σήμερα τα ελιξίρια θα σας δείξουν και το δρόμο του ανθόνερου: ακόμα περισσότερες ώρες στον κόσμο σας.




Well, η επιθυμία για ανθόνερο μου ήρθε όταν κοίταζα την προκλητική λεμονιά.




Θυμήθηκα τότε ένα άρθρο που είχα διαβάσει. Έλεγε πως αυτοί οι παλιογκουρμέδες οι Γάλλοι, όταν αναφέρονται στο αιθέριο έλαιο ή στο ανθόνερο petit grain, δεν εννοούν απαραίτητα το προϊόν που παράγεται από τα φύλλα της νεραντζιάς. Αντίθετα, υπάρχουν ανθόνερα και αιθέρια έλαια που παράγονται από τα φύλλα της πορτοκαλιάς, της λεμονιάς, της μανταρινιάς, του περγαμόντου, του κίτρου ακόμα και του γκρέιπφρουτ, το κάθε ένα με τις δικές του ιδιότητες. Κύριος τόπος παραγωγής είναι η Κορσική. Αυτά συμβαίνουν στην Εσπερία.

Και αυτά θυμήθηκα όταν αφηρημένη χάζευα και μύριζα τα απίστευτα αρώματα από τα άνθη,

της φαιδράς πορτοκαλέας,




της λεπτοκαμωμένης μανταρινιάς,




της προκλητικής ~το είπαμε~ λεμονιάς.




Έχω την πρώτη ύλη τουλάχιστον για ανθόνερο, σκέφτηκα, να είχα όμως και τον τρόπο..Aποφάσισα για αρχή, να μην επιχειρήσω ανθόνερο από κάθε είδος, όπερ και το ορθόν, αλλά να φτιάξω ένα μίγμα από όλα, ένα petit grain oranger~citronnier-mandarinier!

Petit grain σημαίνει μικρός σπόρος. Κάποτε, στο παρελθόν, για την παρασκευή των αιθέριων ελαίων αυτού του τύπου, μαζί με τα φυλλώματα απέσταζαν και τους πολύ μικρούς καρπούς, τα έμβρυα των καρπών, που τα αποκαλούσαν petits grains. Η ονομασία παρέμεινε αν και σήμερα αποστάζονται μόνο τα φύλλα και οι μίσχοι.

Michel Sommerard, Le chemin des arômes, Médicis.

Φυσικά το καλύτερο μέσο για να φτιάξω ανθόνερο θα ήταν ένας αποστακτήρας. Θα αγοράσω όταν μεγαλώσω, ακόμα είμαι μικρή. Μέχρι τότε, θα αρκεστώ στην αυτοσχέδια magic machine που βρήκα σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο το οποίο αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά.

Με βάση τη φωτό~διάγραμμα, χρησιμοποίησα,

•ως stainless steel pot, μια ανοξείδωτη κατσαρόλα, προσφάτως αγορασμένη μετά από την κατακραυγή πως καταχρώμαι τον οικιακό εξοπλισμό για να φτιάξω σαπούνι

•ως integral strainer, ένα ανοξείδωτο τρυπητό δοχείο που πήγαινε σετάκι με την κατσαρόλα για το μαγείρεμα των ζυμαρικών. Πιστεύω πως οποιοδήποτε ανοξείδωτο σουρωτήρι θα κάνει μια χαρά τη δουλειά. Για να μην εφάπτoνται τα 2 πρώτα σκεύη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε ανοξείδωτη βάση ή ένα ανοξείδωτο σκεύος ανεστραμμένο.

•ως receiving vessel, μία κούπα πυρέξ ή ένα ανοξείδωτο μπολ.

•ως “schoolhouse” style glass lampshade, ~mais qu’est-ce que c’est ça?~ λόγω του ότι δεν είχα οτιδήποτε πυρίμαχο σε τέτοιο σχήμα, αλλά και εδώ που τα λέμε το γούστο μου στα φωτιστικά δεν είναι ακριβώς έτσι, παρά τα παινέματα του συγγραφέα για τούτο το πράγμα εφάρμοσα τη λύση-αβγό του Κολόμβου: ανέστρεψα το καπάκι της κατσαρόλας! Το καπάκι έχει καμπύλο σχήμα στο κέντρο οπότε θα συγκέντρωνε τους υδρατμούς μια χαρά. Στο βαθούλωμα του καπακίου έβαλα τον πάγο.

Έφτιαξα το ανθόνερο σύμφωνα με τις οδηγίες του άρθρου με μια παρέκκλιση: έβαλα στην κατσαρόλα το αποσταγμένο νερό μαζί με τα φύλλα των εσπεριδοειδών, ενώ προτείνεται τα βότανα να τοποθετούνται στον strainer. Αυτό το έκανα γιατί ήθελα γρήγορα και αρωματικά αποτελέσματα.

Τοποθετούμε στον strainer, το σκεύος που θα συλλέξει το ανθόνερο. Όσο πιο πλατύ στόμιο έχει, τόσο λιγότερες αρωματικές απώλειες θα έχουμε.

Οι υδρατμοί που δημιουργούνται από τον βρασμό μεταφέρουν και πτητικά (αρωματικά) έλαια. Όταν έρθουν σε επαφή με την κρύα επιφάνεια όπου έχουμε τοποθετήσει τον πάγο, υγροποιούνται και δίνουν το αρωματικό ανθόνερο. Υπόψη, η ποσότητα του πάγου που θα χρειαστεί είναι αρκετή, χρειάστηκα συνολικά 1,5 lt πάγου. Ακόμη, η θερμοκρασία δεν πρέπει να είναι δυνατή για να μην καταστρέψει τα ευαίσθητά μας βότανα.

Ο δρόμος του ανθόνερου τώρα και σε slide show..

Σήμερα θα ασχοληθούμε με την cold cream, μάλιστα, και πλιζ, μη μου πείτε ότι μιλώ για banalités.

τι λέγαμε; α, ναι, η άνοιξη ante portas..







που μείναμε;

Ναι. Είχα κάποια θέματα εσχάτως που με καθήλωσαν un peu και βρήκα την ευκαιρία να ξεσκονίσω τα παλιά μου τετράδια. Νοστάλγησα. Θυμήθηκα τις χαρές που έκανα στις πρώτες μου κρέμες, θυμήθηκα τα νιάτα μου βρε αδερφέ και πεθύμησα να φτιάξω μια cold cream.

Φυσικά, την cold cream την έχουμε σπουδάσει, οι δε έμπειρες μπορεί και να τη βλέπουμε αφ'υψηλού. Μετά από αρκετό καιρό αρωματομαγειρικής, πιστεύω πως θεωρείται το πρώτο σκαλοπάτι των κρεμών περισσότερο για την απλότητα των υλικών της ή για την ιστορία της και όχι για την ευκολία της παρασκευής της. Η χρήση ενός καλού emulsifying wax θα έκανε πολύ πιο εύκολη τη ζωή ενός αρχάριου.

Και όπως κάθε απλή συνταγή, έτσι και η cοld cream είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Όπως το να φτιάχνεις ψωμί. Το είδος και η ποιότητα των υλικών (ε..λίγο και η τέχνη;-) είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά. Για να το δούμε.

Αν και η cold cream περιέχει έλαια περισσότερο από 50%, είπα να την ελαφρύνω λόγω εποχής. Η υδατική βάση υπερτερεί κατά τι από αυτή των ελαίων, για να έχουμε ένα κάπως πιο ισορροπημένο αποτέλεσμα. Οι επιλογές των ελαίων και των ανθόνερων είναι πολλές, όσο ποιοτικότερα υλικά χρησιμοποιήσουμε, τόσο πιο φίνα κρέμα θα πάρουμε.
Να μια εναλλακτική:

Cold cream, η εαρινή εκδοχή

Οι αναλογίες δίνονται σε ml που θα τα μετρήσουμε με ογκομετρικά κουτάλια, (1κ.γ.=5ml, 1κ.σ.=15ml), για 55ml κρέμας περίπου.



• Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

• Για να πάρουμε μια καλή υφή, θα χρειαστεί να χτυπήσουμε την κρέμα μέχρι να κρυώσει εντελώς.

• Το γεγονός ότι παρασκευάζουμε μια απλή κρέμα, δε μας εμποδίζει από το να την εμπλουτίσουμε με πρόσθετα ενεργά συστατικά ανάλογα με τον τύπο της επιδερμίδας μας.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην υφή.



• Λόγω άνοιξης, είπα να βάλω και λίγο χρώμα, έφτιαξα τη διπλή δόση, για το απαλό κίτρινο μέρος χρησιμοποίησα καροτέλαιο. Έβαλα και λάδι από γιασεμί, άρωμα μαγευτικό.

• Μη με ρωτήσετε γιατί ασχολήθηκα ξανά με την cold cream…Eίναι πολυχρηστική και εκ των ουκ άνευ για τις αποδράσεις μας, μέρες που έρχονται. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν κρέμα νυκτός, στο ντεμακιγιάζ, για την ενυδάτωση του σώματος, για τη φροντίδα των χεριών, ακόμα και σαν μάσκα για τα μαλλιά. Είναι precieuse..

la voila..



και κάνει σετάκι με το καινούργιο σαπούνι καλέντουλας, δίχρωμο κι αυτό, μάλλον περνάω δίχρωμη φάση..



Κλείνουμε τη σημερινή μας εκπομπή με 7 seconds, από τον Youssou N'Dour (I just love him) και τη Neneh Cherry.

Ξεφύλλιζα προχθές ένα τετράδιο, σχολικό, από αυτά του my beloved son, όπου έγραφα τις πρώτες μου συνταγές. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα τη φόρμουλα της κρέμας που είχα πρωτοφτιάξει, μια απλή, πολύ απλή συνταγή, με ένα μόνο έλαιο στο οποίο είχα εκχυλίσει 5-6 διαφορετικά βότανα. Ακόμα θυμάμαι την έκπληξή μου, όταν τυχαία την έβαλα στο χέρι μου που μόλις είχα..κάψει. Μετά από πέντε λεπτά είχε φύγει το σημάδι και ο πόνος πήγε περίπατο. Από τότε, τα βοτανικά έλαια έγιναν το αγαπημένο μου συστατικό. Η περιπλάνηση στο μαγικό κήπο των βοτάνων είχε αρχίσει...



Στην ταμπακέρα τώρα. Αν ξεφύλλιζα το τετράδιο το έκανα για να πάρω ιδέες για μια κρέμα χεριών που ήθελα να φτιάξω: πλούσια, θρεπτική, προστατευτική, αναπλαστική. Να τα έχει όλα, και προπάντων να έχει βοτανικά έλαια. Άρχισα να καταγράφω τα βότανα που χρειαζόμουν και το βότανο-πρωταγωνιστή το βρήκα σε αυτό το εμπνευσμένο ποστ της Ιsidora. Mesdames et messieurs voila, το τίλιο!

Tilia x (platyphyllos, cordata, europea), Tiliaceae

Το τίλιο, το γνωστό προσφιλές μας αφέψημα, παρασκευάζεται από τα φύλλα και τα άνθη της φιλύρας (ή φλαμουριάς). Η φιλύρα είναι δένδρο φυλλοβόλο που απαντάται στο βόρειο ημισφαίριο, φτάνει μέχρι και τα 40 μέτρα σε ύψος, έχει φύλλα καρδιόσχημα και λευκά άνθη με έντονο άρωμα.

Tα άνθη της φιλύρας περιέχουν πτητικό (αιθέριο) έλαιο αποτελούμενο κυρίως από φαρνεσόλη που τους δίνει το χαρακτηριστικό γλυκό τους άρωμα. Ακόμη, τα άνθη και τα φύλλα περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, (εσπεριδίνη και κερκετίνη) τα οποία τις προσδίδουν αντιοξειδωτικές, αντιφλογιστικές και χαλαρωτικές ιδιότητες, σαπωνίνες, τανίνες στις οποίες οφείλει τις στυπτικές, αντισηπτικές και βακτηριοστατικές της ιδιότητες, άλατα μαγγανίου και βανιλίνη.



Στη βοτανοθεραπεία, το τίλιο θεωρείται νευροτονωτικό, καταπραϋντικό, ελαφρύ υπνωτικό, αντισπασμωδικό, εφιδρωτικό, ήπιο στυπτικό, χαλαρωτικό ίαμα ιδανικό για τη νευρική ένταση, προλαμβάνει τη δημιουργία της αρτηριοσκλήρυνσης και της υπέρτασης, κατάλληλο για την αντιμετώπιση των πονοκεφάλων και της αϋπνίας.
Στην κοσμητολογία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των ρυτίδων, τη λεύκανση των φακίδων και την τόνωση των μαλλιών.

Πληροφορίες από:
~Richard Mabey, The new age herbalist, Simon & Schuster
~Danid Hoffmann, Οδηγός Βοτανοθεραπείας, Διόπτρα
~Ρ. Γκόλιου, 200 βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες, Μαλλιάρης Παιδεία




Για να φτιάξουμε την αναπλαστική κρέμα χεριών που περιλαμβάνει το μενού, θα χρειαστεί πρώτα να ετοιμάσουμε εκχύλισμα τίλιου σε φυτικό έλαιο. Χρησιμοποίησα λάδι jojoba που δεν οξειδώνεται εύκολα –στην ουσία πρόκειται για υγρό κερί-, και αποξηραμένα άνθη και φύλλα τίλου σε αναλογία 3:1, τρία μέρη έλαιο και ένα μέρος βότανο. Για να επιταχύνω τη διαδικασία της εκχύλισης, τοποθέτησα το μπουκάλι με τα συστατικά στο καλοριφέρ για 20 ημέρες. Το λάδι του τίλιου το επέλεξα για τις αναπλαστικές και λευκαντικές του ιδιότητες.


Για να επιτείνω τον αναπλαστικό χαρακτήρα της κρέμας χρησιμοποίησα ακόμη δύο βοτανικά έλαια. Έλαιο από σύμφυτο, για τις επουλωτικές του ιδιότητες, το οποίο το εκχύλισα σε αμυγδαλέλαιο και έλαιο από χαμομήλι, (εκχύλισμα σε ελαιόλαδο), για τις καταπραϋντικές και αντιφλογιστικές του ιδιότητες. Έχουμε λοιπόν τη συνεργιστική δράση τριών βοτανικών ελαίων, τα οποία μαζί με τη λανολίνη και το κερί μέλισσας που σχηματίζουν ένα προστατευτικό φιλμ την επιδερμίδα, αποτρεπτικό της αφυδάτωσης, φτιάχνουν μια θρεπτική και αναπλαστική παρέα. Τη χαρούμενη αυτή παρέα τη συνοδεύει και η αντιγηραντική δράση του βούτυρου karité.



Πάμε να κρεμοφτιάξουμε. Οι αναλογίες δίνονται σε ογκομετρικά κουτάλια, (1κ.γ.=5ml, 1κ.σ.=15ml), για 200ml κρέμας περίπου.

αναπλαστική & θρεπτική κρέμα χεριών με τίλιο

η βάση των ελαίων
• 4 κ.γ. λάδι από τίλιο
• 2 κ.γ. λάδι από χαμομήλι
• 2 κ.γ. λάδι από σύμφυτο
• 1 κ.γ. λανολίνη
• 2 κ.γ. βούτυρο καριτέ

γαλακτωματοποιητές
• ½ κ.γ. στεατικό οξύ
• 2 κ.γ. emulsifying wax
• 2 κ.γ. κερί μέλισσας

η υδατική βάση
• 5 κ.σ. έγχυμα ή hydrosol από τίλιο
• 2 κ.σ. έγχυμα ή hydrosol από χαμομήλι
• 1 κ.σ. τζελ αλόης
• 1 κ.γ. γλυκερίνη
• ¼ κ.γ. xanthan gum

πρόσθετα
• 1/2 κ.γ. μέλι
• 1/2 κ.γ. αλλαντοΐνη
• 1/4 κ.γ. d-panthenol
• 1/4 κ.γ. βιταμίνη Ε
• 1/2 κ.γ. corn flour
• 15 σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)

αιθέρια έλαια
• 15 σταγόνες bois de rose
• 15 σταγόνες palmarosa
• 10 σταγόνες μανταρίνι
• 7 σταγόνες γεράνιο
• 5 σταγόνες λεμόνι
• 5 σταγόνες λιβάνι
• 5 σταγόνες μύρρο

Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

Για να περιορίσουμε την αίσθηση της λιπαρότητας, θα αναμίξουμε το corn flour στην υδατική βάση, όταν τη ζεσταίνουμε στην bain marie. Θα προθέσουμε και την xanthan gum αναμιγνύοντας καλά με ένα μικρό μίξερ.

Όσες κυρίες & κύριοι δεν διαθέτουν emulsifying wax, θα χρησιμοποιήσουν επιπλέον 2 κ.γ. κερί μέλισσας και ½ κ.γ. λεκιθίνη.

Τις βιταμίνες θα τις προσθέσουμε στο τέλος μαζί με τα αιθέρια και το άρωμα.

Οι έμπειρες και οι κατέχουσες εξωτικά θέματα τύπου πρωτεΐνες, μετάξια, βελούδα, κλπ, θα τα προσθέσουν στο τέλος.

Την κρέμα την φοράω εδώ και δύο εβδομάδες και je suis très satisfaite, très contente, très très..

Νάτην ~ νάτην η βοτανική
που'ναι ~ που'ναι κι αναπλαστική!



Με πήρε η χαρά με τα βότανα και έφτιαξα και ασσορτί σαπούνι με αφέψημα τίλιου και μέλι..




Η σημερινή μας εκπομπή θα κλείσει και πάλι με την ξιπόλητη ντίβα, Cesária Évora & Petit pays.

Σε πολύ ευφρόσυνη διάθεση βρίσκομαι τελευταία.
Σίγουρα αυτή οφείλεται, εκτός από το ελαφρύ ~σχεδόν ελαφρολαϊκό~ πρόγραμμα των ημερών, και στις αγαστές σχέσεις που χαρακτηρίζουν το επαγγελματικό μου περιβάλλον . Η αγαπησιάρικη αυτή ατμόσφαιρα είναι φυσικό να μου προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα λατρείας και λατρείας για πρόσωπα και καταστάσεις.

Εσείς περγαμόντο θα πάρετε;



A propos, το περγαμόντο δεν το έφτιαξα εγώ αλλά η mamman, η οποία εσχάτως μου δήλωσε πως θέλει να κάνει καριέρα στο blogging. Ενθουσιάστηκα με την ιδέα της καθώς έτσι θα μπορώ να υποκλέπτω τις κρεασιόν της. Επίσης σκέφτηκα να δωροδοκήσω τις kiki, heart & Isidora να μου δίνουν συνταγές και εγώ να τις πλασάρω για δικές μου. Αλλά δεν είναι σωστό...Καλύτερα να τις εκβιάσω με φωτό και ματζούνια, πιο αποτελεσματικό μου φαίνεται.



Citrus bergamia, Rutaceae

Η προέλευση του περγαμόντου, της γνωστής οικογένειας των εσπεριδοειδών, δεν έχει αποσαφηνιστεί. Η Ισπανία, η Ιταλία και η Μ. Ασία (Πέργαμος) διεκδικούν την καταγωγή του και πιθανολογείται πως είναι υβρίδιο διασταύρωσης της νεραντζιάς και της λεμονιάς. Το 95% της παγκόσμιας παραγωγής πραγματοποιείται στην Ιταλία, στην περιοχή της Καλαβρίας.
Το περγαμόντο καλλιεργείται κυρίως για το αιθέριο έλαιό του το οποίο, χρησιμοποιείται πρωτίστως στην αρωματοποιία αλλά επίσης και στη φαρμακευτική και δερματολογία. Τα κύρια συστατικά του είναι το λιμονένιο και η λιναλοόλη.



Στην αρωματοθεραπεία χρησιμοποιείται για τις κατευναστικές, αντικαταθλιπτικές, επουλωτικές και αναλγητικές ιδιότητές του. Καθώς είναι βασικό συστατικό των anti-stress αρωματοθεραπευτικών μιγμάτων, χρειάζεται προσοχή στη δοσολογία: υπερβολική ποσότητα δύναται να προκαλέσει υπνηλία και απάθεια.

Στην κοσμητολογία, εκτός από το θαυμάσιο άρωμά του, χρησιμοποιείται ως άριστο αντισηπτικό για την αντιμετώπιση της λιπαρότητας της επιδερμίδας και των μαλλιών, για την καταπολέμηση της ακμής και είναι ιδανικό αποσμητικό.

Το αιθέριο έλαιο του περγαμόντου, όπως και των υπόλοιπων εσπεριδοειδών, αυξάνει τη φωτοευαισθησία του δέρματος. Χρειάζεται προσοχή στη δοσολογία και δεν χρησιμοποιείται ποτέ κατά την έκθεση στον ήλιο καθώς μπορεί να προκαλέσει δερματικές κηλίδες. Οι έγκυοι και τα παιδιά καλό είναι να αποφέυγουν το αιθέριο και να αρκούνται στο γλυκό του κουταλιού της mamman.

Πληροφορίες:
~Guy Roulier, Les Huiles essentielles pour votre santé, Dangles.



Το άρωμα του περγαμόντου το λατρεύω, but the truth is, πως δεν το χρησιμοποιώ παρά μόνο στην παρασκευή αρωμάτων. Γνωρίζετε καλά πως κάθε οργανισμός είναι μοναδικός και αντιδρά διαφορετικά στα αιθέρια. Θυμάστε τι είπαμε παραπάνω σχετικά με την υπνηλία και την απάθεια; Ε, λοιπόν 3 σταγόνες περγαμόντου σε μια μάσκα προσώπου, ήταν ικανές να με στείλουν. Μπορεί βέβαια να είναι ένας υγιεινός τρόπος για να την ακούσεις αλλά μερσί, δεν θα ξαναπάρω. For the reasons above, το έκανα σαπούνι. Σαπούνι περγαμόντο, θέτε;

σαπούνι με άρωμα περγαμόντο

Για το περγαμοντένιο σαπούνι χρησιμοποίησα τη συνταγή για το σαπούνι του αρχάριου, αντικαθιστώντας μια μικρή ποσότητα του φοινικέλαιου με βούτυρο καριτέ και βούτυρο κακάο, με τις παρακάτω αναλογίες:

~31% λάδι καρύδας
~42% ελαιόλαδο
~20% φοινικέλαιο
~5% βούτυρο καριτέ
~2% βούτυρο κακάο

• Το έφτιαξα με συνολικά 500 γραμ. έλαια, ακολουθώντας τις οδηγίες step-by-step. Την ποσότητα του ΝaOH τη βρήκα εδώ και προτίμησα υπερλίπανση 10%.
• Για το έντονο κίτρινο χρώμα χρησιμοποίησα παγωμένο χυμό καρότου αντί για νερό.
• Για το άρωμα χρησιμοποίησα 15ml αιθέριο περγαμόντο.

Βουαλά το..





Πριν προωθήσω τα ταλέντα της mamman, λίγη γκρίνια, επιτρέψατέ μου: Αν και όπως είπαμε το 95% της παγκόσμιας παραγωγής το κατέχει η Ιταλία, για το γλυκό του κουταλιού δε χρησιμοποίησα περγαμόντα...καλαβρέζικα, αλλά Λακωνίας. Δεν πρόκειται να γκρινιάξω για την τιμή, αυτό είναι η απόρροια της όλο και μειούμενης ελληνικής παραγωγής. Με τα χρόνια η διαδικασία του να βρεις κάποια φρούτα όπως το περγαμόντο, τα βύσσινα, τα φιρίκια, τα μανταρίνια τα χιώτικα μοιάζει με το κυνήγι του θησαυρού. Θα μου πείτε τώρα, τι τα θέτε τα περγαμόντα madame, είδος πρώτης ανάγκης είναι; Ναι, μπορούν να γίνουν είδος πρώτης ανάγκης, ιδίως όταν στηρίζουν την οικονομία τοπικών κοινωνιών και γίνονται και Π.Ο.Π. (βλέπε Καλαβρία). Αλλά αυτά θα μου πείτε είναι για τους κουτόφραγκους, εμείς προτιμάμε μόνο τα πορτοκάλια, είναι ορθότερο να ανταγωνιζόμαστε τη θηριώδη παραγωγή της Βραζιλίας ή καλύτερα να τα θάβουμε στις χωματερές. Αν είναι κάτι να γίνει, μάλλον από τους Κρήτες το περιμένουμε, να ακολουθήσουν την πρακτική της Π.Ο.Π κρητικής μπανάνας που έχει ήδη αναγνωριστεί από την Ε.Ε.



Στο γλυκό γρήγορα πριν η mamman εκνευριστεί..

περγαμόντο γλυκό

Θα χρειαστούμε:

~περγαμόντα
~ζάχαρη
~νερό
~1 με 2 κ.σ. χυμό λεμονιού



• Πλένουμε καλά τα φρούτα. Με ένα λεπτό τρίφτη αφαιρούμε τον εξωτερικό πορτοκαλί φλοιό προσέχοντας να μην φτάσουμε στο άσπρο τμήμα του.

• Η ίδια διαδικασία ακολουθείται με τους φλοιούς όλων των εσπεριδοειδών και με την οποία δεν είμαι σύμφωνη γιατί πρακτικά αφαιρείται το τμήμα που περιέχει το αιθέριο έλαιο. Η mamman λέει πως αφαιρείται γιατί είναι πολύ πικρό. Εγώ της λέω πως δεν ισχύει αυτό γιατί ακολουθεί το στάδιο του ξεπικρίσματος. Η mamman θυμώνει και μου λέει πως άμα δεν μου αρέσει ο τρόπος της, να φτιάξω το γλυκό μόνη μου και να την αφήσω ήσυχη. Διαμαρτύρομαι λέγοντας πως επειδη κάτι γίνεται 200 χρόνια δεν είναι και σωστό. Η mamman τότε, αφήνει μερικά σημεία χωρίς να αφαιρέσει τον πορτοκαλί φλοιό (βλέπε 1η φωτό) για να με ξεφορτωθεί.

• Κατόπιν, χαράζουμε κάθετα τη φλούδα σχηματίζοντας λωρίδες. Διαχωρίζουμε τις λωρίδες από τον καρπό.

• Τυλίγουμε τις λωρίδες σε ρολά, στερεώνουμε κάθε ρολό με οδοντογλυφίδα.

• Βάζουμε τα ρολά σε μια μεγάλη ανοξείδωτη κατσαρόλα και τα σκεπάζουμε με κρύο νερό. Αρχίζει η διαδικασία του ξεπικρίσματος, Θα χρειαστει να αλλάξουμε νερό 2-3 φορές. Η διαδικασία κρατάει συνήθως 2 μέρες, την προσαρμόζουμε όμως στο υλικό μας, το ξεπίκρισμα εξαρτάται απο τό πάχος της φλούδας. Το καλύτερο είναι να το δοκιμάσουμε. Θα πρέπει να είναι ελάχιστα πικρά.

• Αυτή η ελάχιστα πικρή γεύση θα φύγει με το βράσιμο των ρολών. Τα καλύπτουμε εκ νέου με νερό και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν, περίπου 15 λεπτά. Τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε σε ένα σουρωτήρι για μια νύχτα για να «στεγνώσουν». Αφαιρουμε τις οδοντογλυφίδες.

• Την επόμενη μέρα ετοιμάζουμε το σιρόπι. Η ποσότητα της ζάχαρης (θέμα υποκειμενικόν) που προτείνεται, είναι από 70% του βάρους των ρολών έως και 100%. Προτίμησα την πρώτη option, για 750 γραμ. φλούδας, έβαλα 520 γραμ. ζάχαρη.

• Η ποσότητα του νερού είναι ίδια με της ζάχαρης, εν προκειμένω 520 γραμ. νερό.

• Βράζουμε τη ζάχαρη με το νερό, μέχρι να έχουμε ένα ελαφρύ σιρόπι. Προσθέτουμε τα ρολά και τα βράζουμε για 15 λεπτά. Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και αφήνουμε το γλυκό για μια νύχτα.

• Την επομένη «δένουμε» το σιρόπι. Βράζουμε ξανά το γλυκό μέχρι το σιρόπι να «στέκεται». Για να το διαπιστώσουμε, ρίχνουμε 1 σταγόνα σιρόπι σε ένα πιάτο. Αν η σταγόνα σχηματίσει μια μικρή μπαλίτσα που «στέκεται», τότε το σιρόπι είναι έτοιμο. Λίγο πριν το «δέσιμο» ρίχνουμε το χυμό λεμονιού.

• Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και περιμένουμε να κρυώσει το γλυκό εντελώς.

• Σερβίρουμε.



περγαμο~κόλαση..

Kατόπιν τούτων, Cesária Évora, Sodade

Προάγγελος της άνοιξης, σύμβολο της ελπίδας, της καλής τύχης και της μακροημέρευσης, το θαυμαστό δένδρο της γης Χαναάν, καλλιεργείται στις Μεσογειακές χώρες εδώ και 5.000 χρόνια.

Prunus Amygdalus var. dulcis, Rosaceae

Η αμυγδαλιά, εγγενής της Μέσης Ανατολής καλλιεργήθηκε και εξαπλώθηκε ήδη από την αρχαιότητα στις πέριξ της Μεσογείου περιοχές. Στην αρχαία Ελλάδα, τα αμύγδαλα αποτελούσαν βασικό στοιχείο της καθημερινής διατροφής και κυριαρχούν στα παραδοσιακά και δη στα γαμήλια γλυκίσματα μέχρι τις μέρες μας. Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση η καλλιέργεια του δένδρου επεκτείνεται στην κεντρική Ευρώπη και την Ιβηρική ενώ το 16ο αιώνα φραγκισκανοί μοναχοί τη διαδίδουν στη νέα ήπειρο.

Θα προτιμήσω όμως τη μυθολογική εκδοχή..



Κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό πόλεμο, ο Δημοφώντας, γιος του Θησέα, έφτασε στη Θράκη όπου γνώρισε την Φυλλίδα, κόρη του βασιλιά Σίθωνα και της νύμφης Αγχινόης. Οι δυο νέοι αγαπήθηκαν και ο έρωτας τους είχε το σύνηθες αίσιο τέλος: παντρεύτηκαν. Παρά τη συζυγική ευτυχία, ο Δημοφώντας ένοιωθε αγιάτρευτη νοσταλγία για την πατρίδα του, και η ρομαντική Φυλλίδα συναίνεσε να την εγκαταλείψει προσωρινά και να ταξιδέψει για την Αθήνα. Τα χρόνια περνούσαν, κι ο Δημοφώντας δεν επέστρεφε. Η κόρη πέθανε από τη θλίψη της και οι θεοί τη μεταμόρφωσαν σε δέντρο ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή του μύθου, η δυστυχής Φυλλίδα, μην αντέχοντας την απουσία του αγαπημένου της αυτοκτόνησε, κρεμάστηκε από ένα δένδρο που από τότε δεν άνθισε ποτέ..
Όταν κάποιο χειμώνα ο Δημοφώντας επέστρεψε κι έμαθε τον τραγικό της θάνατο, αγκάλιασε απελπισμένος το ξερό κορμό που αμέσως γέμισε ανθούς, έτσι γεννήθηκε η αμυγδαλιά, σύμβολο της ελπίδας και της αγάπης που νικά τον θάνατο.




photo wannabe artistic, no1


Δίλημμα, ανάμεσα στο Νικηφόρο Βρεττάκο και τον κύπριο ποιητή Κώστα Μόντη που τελικά επέλεξα..

H αμυγδαλιά

Καθ’ην στιγμήv εμείς συζητάμε ακόμα,
η αμυγδαλιά άναψε ήδη ντόμπρα τα κεράκια της
κι ανήρτησε σε κoινή θέα τις πρoθέσεις της.
Ω ναί, τoυλάχιστo oι πoιητές
ας μην τη λέμε "τρελλή"
πoυ πήρε την απόφαση,
τoυλάχιστo oι πoιητές ας μην τη λέμε "τρελλή"
πoυ επωμίσθηκε τις ευθύνες της,
πoυ διεκινδύνευσε τη νoημoσύνη της
στα όμματα των δειλών,
πoυ διεκινδύνευσε τη νoημoσύνη της
στα όμματα των ανίδεων,
στα όμματα τωv θερκoκηπίων.



photo wannabe artistic, no2


Μετά την ανάσα, πίσω στα πρακτικά..

Τα αμύγδαλα, αγαπημένη τροφή των vegans, περιέχουν έλαια κατά 50%, πρωτείνες ~φυσικά χωρίς χοληστερόλη!~ κατά 22%, φυτικές ίνες κατά 12% και μόνο κατά 5% υδατάνθρακες. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, για το λόγο αυτό θεωρούνται τροφή τονωτική του νευρικού συστήματος και αποτελούν σημαντική πηγή μετάλλων κυρίως ασβεστίου και μαγνησίου αλλά και φωσφόρου, σιδήρου, ψευδαργύρου και καλίου.

Το έλαιο που εξάγεται από τους καρπούς, το αμυγδαλέλαιο, ευρύτατα διαδεδομένο στην κοσμητολογία για της μαλακτική και θρεπτική του του δράση αλλά και βρώσιμο, αποτελείται από πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (λινολεϊκό οξύ ω6 ή βιτ.F) κατά 25%, από μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ) κατά 65% και μόνο κατά 10% από κορεσμένα λιπαρά οξέα (παλμιτικό και στεατικό). Επιπλέον, περιέχει βιταμίνες Α, D, και Ε. Η σύστασή του λοιπόν είναι παρόμοια με αυτή του ελαιολάδου και αποτελεί μια γευστικότατη αν και ακριβή εναλλακτική.



Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, πάμε για το πρώτο ελιξίριο που είναι πόσιμο. Η ιδέα δεν είναι καθόλου πρωτότυπη, χάλαγε κόσμο στην κεντρική Ευρώπη ήδη από το..μεσαίωνα εφόσον το θεωρούσαν ως την καλύτερη εναλλακτική την περίοδο της νηστείας. Στις μέρες μας είναι πάλι της μόδας και η παρασκευή του, απλούστατη.

Στάσου...γάλα αμυγδάλου!

τα βασικά
• 1 κούπα αμύγδαλα
• 4 κούπες εμφιαλωμένο νερό

για περισσότερη γεύση
• 2 κ.σ. σιρόπι αγάβης ή
• 1 κ.σ. μέλι ή
• 4 χουρμάδες
• 1 κάψα βανίλιας

Αφήνουμε τα αμύγδαλα να μουσκέψουν σε 3 κούπες νερό για 4-6 ώρες.

Σε ένα δυνατό μπλέντερ, στην υψηλή ταχύτητα, αναμιγνύουμε τα αμύγδαλα με 4 κούπες νερό. Το γάλα ετοιμάστηκε! Περνάμε το μίγμα από λεπτή μουσελίνα.

Αν θέλουμε περισσότερο άρωμα και γεύση. βάζουμε ξανά το σουρωμένο γάλα στο μπλέντερ και προσθέτουμε μέλι, ή σιρόπι αγάβης και τη βανίλια. Η ιδέα με τους χουρμάδες και ίσως λίγη κανέλα, δε μου φαίνεται καθόλου κακή..

Το "γάλα" αμυγδάλου μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο για 5 μέρες, είναι σούπερ τροφή με σούπερ γεύση και αν δεν με πιστεύετε πως φτιάχνεται τόοοσο απλά, βουαλά, μάρτυς μου η συμπαθής κυρία, να πέσει το βίντεο παρακαλώ!

Η βιταμινούχα εναλλακτική ποζάρει, αφιερωμένη εξαιρετικά στις κυρίες heart & chantilly που τώρα τελευταία κάνουν ασωτείες με το διάδοχο του ισπανικού θρόνου.





Εννοείται πως το γάλα αμυγδάλου εκτός από πόσιμο είναι σούπερ beauté ελιξίριο, εξαιρετική πρώτη ύλη για μάσκες προσώπου.

Με το στερεό υλικό που έχει απομείνει μετά το σούρωμα του..γάλακτος, μπορούμε να φτιάξουμε ωραιότατο scrub προσώπου ή σώματος. Θα το αναμείξουμε με μέλι ή cold cream και σε 1 λεπτό θα είναι έτοιμο.

Ακόμα, μπορούμε να φτιάξουμε εξαιρετικές μάσκες καθαρισμού αναμιγνύοντας λίγο αμυγδαλένιο γάλα με την άργιλο που ταιριάζει στην επιδερμίδα μας.

Αν και μπήκα στον πειρασμό να προτείνω κρέμα αμυγδάλου ενυδατική, όοοοχι, δεν θα το κάνω λόγω του ότι το "γάλα" έχει μικρη διάρκεια ζωής. Προτείνω μια σούπερ ενυδατική και θρεπτική μάσκα που θα φτιαχτεί σε μικρή ποσότητα και θα καταναλωθεί σε λίγες μέρες. Οι αναλογίες δίνονται κατά τα γνωστά σε ογκομετρικά κουτάλια, 1 κ.σ=15ml, 1 κ.γ=5ml. Allons y.

αναπλαστική μάσκα αμυγδάλου

η βάση των ελαίων
• ½ κ.γ. βούτυρο καριτέ
• 2 κ.γ. αμυγδαλέλαιο
• 1 κ.γ. τριμμένο κερί μέλισσας ή emulsifying wax
• 2 κάψουλες λεκιθίνη

η υδατική βάση
• 1 κ.γ. ροδόνερο
• 1 κ.γ. τζελ αλόης
• γάλα αμυγδάλου

πρόσθετα
• ½ κ.γ. λάδι νυχτολούλουδο
• ½ κ.γ. μέλι
• 5 σταγόνες βιτ.Ε
• 5 σταγόνες Q10 (εάν & εφόσον έχουμε)
• 10 σταγόνες d-panthenol
• 5 σταγόνες grapefruit seed extract (συντηρητικό)

αιθέρια έλαια
• 5 σταγόνες palmarosa
• 5 σταγόνες γεράνιο
• 5 σταγόνες bois de rose
• 5 σταγόνες βενζόη

Για να φτιάξουμε τη μάσκα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

Το “γάλα” δεν θα το συμπεριλάβουμε από την αρχή στην υδατική βάση, θα το προσθέσουμε αφού ομογενοποιηθεί η κρέμα, λίγο πριν την προσθήκη των ενεργών συστατικών. Η ποσότητα που θα βάλουμε εξαρτάται από τον γαλακτωματοποιητή που θα χρησιμοποιήσουμε. Αν προτιμήσουμε το κερί μέλισσας, θα προσθέσουμε το γάλα λίγο~λίγο σε πολύ μικρές ποσότητες μέχρι να πάρουμε την υφή που επιθυμούμε.

Μόλις φτιάξαμε μια μάσκα υπέροχη μεν αλλά και εύκολα αλλοιώσιμη δε, γι’αυτό θα τη φυλάξουμε αποκλειστικά στο ψυγείο και θα την καταναλώσουμε μέσα σε μια εβδομάδα.

Voila την η κατάλευκη..



Κλείνουμε την ψυχαγωγική μας εκπομπή με Kevin Rudolf και Let it rock.

Το πιο αρωματικό δάκρυ στον κόσμο, μήλο της έριδος ανάμεσα σε ενετούς και γενουάτες, πηγή προνομίων κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, αγαπημένη της μεσογειακής κουζίνας, η μαστίχα, δεν καταδέχεται να δακρύσει αρωματικά παρά μόνο στη νότια Χίο.


Pistacia lentiscus var. Chia, Anacardiaceae

Tα αρωματικά δάκρυα της μαστίχας είναι ρητίνη η οποία εκκρίνεται από το "κέντημα" του κορμού του μαστιχοφόρου σχίνου. Για τα μαστιχόδενδρα αλλά και τη διαδικασία συλλογής της ρητίνης δεν θα μπορούσαμε να επιλέξουμε καλύτερη πηγή από την ιστοσελίδα της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου.

Για τη μαστίχα, που ήταν δημοφιλής από την αρχαιότητα, τόσο για το μοναδικό της άρωμα, όσο και για τις θεραπευτικές ιδιότητές της, υπάρχουν αναφορές στον Ηρόδοτο, τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό. Ο Γαληνός την χαρακτηρίζει ως στυπτική και μαλακτική και ο Διοσκουρίδης στην πραγματεία του "Περι ύλης ιατρικής" την εξαίρει ως "ευστόμαχον". Στην παραδοσιακή θεραπευτική, η μαστίχα χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση παθήσεων όπως η γαστραλγία, η δυσπεψία και τα πεπτικά έλκη, ενώ πρόσφατα αναφέρεται η αποτελεσματική της δράση στην αντιμετώπιση της οδοντικής πλάκας και του ελικοβακτηρίου του πυλωρού.

H ρητίνη περιέχει πολυφαινόλες και τερπένες (a-pinene) που τις προσδίδουν ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιοξειδωτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Στην κοσμητολογία, λόγω αυτών των ιδιοτήτων της, χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων όπως η ακμή, για την καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών και για τη συμβολή της στη σύνθεση του κολλαγόνου. Αξίζει να διαβάσουμε αυτό το άρθρο.

Πληροφορίες: Με εξαίρεση κάποια λαογραφικά στοιχεία που βρήκα στο βιβλίο της Μυρσίνης Λαμπράκη, "Βότανα, φρούτα, γεύσεις ζωής", οι πληροφορίες για τη μαστίχα στη βιβλιογραφία είναι ελάχιστες...

Alors, ας μαστιχοπαρασκευάσουμε!

αρωματικό face scrub με μαστίχα

για τη βάση του gel
• 2 κ.γ. βάμμα βενζόης (benzoin styrax)
• ½ κ.γ. xanthan gum
• 5~6 κ.σ. ροδόνερο (hydrosol)

πρόσθετα
• 2 κ.γ. αμυγδαλέλαιο
• 1 κ.γ. μέλι
• ¼ κ.γ. αλλαντοΐνη
• 2 κ.γ. τζέλ αλόης
• 1 κ.γ. γλυκερίνη
• 10 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 5 σταγόνες D-panthenol
• 20 σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)
• 8 σταγόνες αιθέριο έλαιο γεράνιο
• 8 σταγόνες αιθέριο έλαιο μαστίχας

για το scrub
• 1 κ.γ. μαστίχα
• 3 κ.γ. ζάχαρη
• 2 κ.γ. αλάτι θαλασσινό
• 1 κ.γ. λευκή άργιλο (καολίνη)

Οι παραπάνω προτεινόμενες ποσότητες είναι ενδεικτικές. Μπορούμε να τις προσαρμόσουμε, όχι μόνο σε σχέση με την επιθυμητή ποσότητα του τελικού προϊόντος, αλλά και σε σχέση με την πυκνότητα και την υφή του.

Φτιάχνουμε το τζελ όπως στο αντιγηραντικό serum και στο τζελ λεβάντας. Σε ένα αποστειρωμένο μπολ, χτυπάμε με το μίξερ το βάμμα με την xanthan gum και προσθέτουμε το ροδόνερο λίγο~λίγο. Δεν χρειάζεται να βάλουμε όλη την ποσότητα από την αρχή, θα συμπληρώσουμε αργότερα ανάλογα με την υφή που επιθυμούμε.

Προσθέτουμε τo αμυγδαλέλαιο, την αλόη, το μέλι και τη γλυκερίνη αναμιγνύοντάς τα καλά με το μίξερ. Συνεχίζουμε με τις βιταμίνες, την αλλαντοΐνη και το συντηρητικό.

Σε ένα μπλέντερ αλέθουμε τη μαστίχα με τη ζάχαρη και το αλάτι έως ότου γίνουν λεπτή πούδρα. Αυτή είναι μια καλή λύση για τις ευαίσθητες επιδερμίδες, αν όμως θέλουμε το scrub πιο "δυνατό", θα προσθέσουμε τη μισή ποσότητα ζάχαρης και αλατιού αργότερα. Personally, πιστεύω πως τα scrubs προσώπου δεν πρέπει να τραυματίζουν την επιδερμίδα για το λόγο αυτό προτιμώ τις ήπιες λύσεις.

Προσθέτουμε το αρωματικό μίγμα στο τζελ και αναμιγνύουμε καλά.

Προσθέτουμε την άργιλο και την αναμιγνύουμε. Η προσθήκη της είναι προαιρετική, εντείνει τις καθαριστικές ιδιότητες του scrub και προτείνω τη λευκή άργιλο λόγω της ήπιας δράσης της και γιατί ταιριάζει..αισθητικά με τη μαστίχα.

Τέλος, προσθέτουμε τα αιθέρια έλαια, αναμιγνύουμε en plus και βάζουμε το λευκότατο scrub σε μπουκάλι.

Η διεύθυνση του blog διανύει περίοδο τρελού κεφιού, arbeit macht frei άλλωστε, τα έχουμε ξαναπεί...

Νάτο~νάτο το μαστιχάτο!



..παρέα με το εξίσου μαστιχάτο σαπούνι που πρότεινε η deli..



..για ένα ξεχωριστό μπάνιο..

Κλείνουμε το ευχάριστο ποικίλης ύλης πρωινό μας πρόγραμμα με Simply Red και Perfect love.

Ευχαριστίες...

Πριν περάσουμε στο καθιερωμένο beauté, θέλω να ευχαριστήσω τη deli darling, τη mariela και τη mata (μα τι θαυμάσια blogs!) για την αβρότητα τους και την εκτίμησή τους στην αρωματική μου μαγειρική. Η επιλογή τους με τιμά.



Εκτός προγραμματισμού και εμβόλιμο, τούτο το εξωτικό βουτυροσκεύασμα παίρνει σειρά γιατί το θέλει μια αρωματική φίλη. Χρειάζεται κάτι το θρεπτικό που ταυτόχρονα να προστατεύει την ελαστικότητα της επιδερμίδας. Ένα body butter λοιπόν, τι άλλο;

To tell the truth, με τα βουτυράκια σώματος δεν έχω και μεγάλο έρωτα...τα βρίσκω αρκετά λιπαρά. Προ καιρού όμως, καθώς έψαχνα στο νετ για νέου τύπου πρώτες ύλες, βρέθηκα σε μια εμπορική ιστοσελίδα που καθόλου “φυσική” δεν θα την έλεγα η οποία όμως πρότεινε ένα body butter με σημαντική αναλογία νερού. Μάλιστα. Ενδιαφέρον..

Για την αρωματική μου φίλη λοιπόν, βουαλά ένα εύκολο μεν, σούπερ δε, body butter βασισμένο στο εξωτικό μάνγκο, ήλιος στο χειμώνα! Με το mango butter έχουμε ξαναμαγειρέψει στο παρελθόν, πάμε όμως σήμερα να γνωρίσουμε καλύτερα τον μαγικό αυτό καρπό.

Mangifera indica, Anacardiaceae

Σύμβολο της καλής τύχης, της αφθονίας, της γονιμότητας και αναπόσπαστο στοιχείο των θρησκευτικών και γαμήλιων τελετών για τους λαούς της Νότιας Ασίας όπου υπάρχουν περισσότερες από χίλιες ποικιλίες, το μάνγκο, στην χώρα της καταγωγής του την Ινδία, καλλιεργείται για περισσότερα από 4.000 χρόνια και θεωρείται ο “βασιλιάς” των καρπών.



Paul Gauguin, 1896, Nature Morte avec des mangues, Collection privée.

Κατά το 4ο και 5ο π.Χ. αιώνα, βουδιστές μοναχοί έκαναν γνωστό τον καρπό στην ανατολική Ασία, ενώ πολύ αργότερα , τον 10 μ.Χ. αιώνα, άραβες έμποροι τον διέδωσαν στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Αφρική. Μετά την διάνοιξη των εμπορικών δρόμων από τους Πορτογάλους θαλασσοπόρους το 15ο αιώνα, το μάνγκο έγινε γνωστό στην Ευρώπη και η καλλιέργειά του εξαπλώθηκε στη Νότια Αμερική και στη Δυτική Αφρική, ενώ σήμερα καλλιεργείται συστηματικά στις χώρες της τροπικής και υποτροπικής ζώνης.

Ο εξωτικός αυτός καρπός φαίνεται να τα έχει όλα, χρώμα, άρωμα, γεύση, ένα εντυπωσιακό πακέτο πλούσιο σε αντιοξειδωτικές βιταμίνες Α, C & E, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και επίσης πλούσιο σε μέταλλα όπως ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο και κάλιο. Ακόμα, περιέχει αμινοξέα, καροτενοειδή και πολυφαινόλες καθώς και πολυακόρεστα ω3 & ω6 λιπαρά οξέα. Αναμφίβολα ένας διατροφικός θησαυρός και παράλληλα μια εξαιρετική πρώτη ύλη για μάσκες προσώπου!



Από το σπέρμα του καρπού εξάγεται το καλλυντικό έλαιο, το mango butter που η σύστασή του είναι παρόμοια με αυτή του γνωστού μας karité. Το mango butter αποτελείται κατά 4% από πολυακόρεστα βασικά λιπαρά οξέα (ω6 ή βιταμίνη F), κατά 45% από μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ) και από κορεσμένα λιπαρά οξέα (κατά κύριο λόγο στεατικό στεατικό κατά 42% & παλμιτικό οξύ κατά 7% καθώς και από ασαπωνοποίητα συστατικά κατά 2%.

Στην κοσμετολογία θεωρείται μαλακτικό, προστατευτικό, επουλωτικό, θρεπτικό και αναπλαστικό των κυττάρων του δέρματος, επιβραδυντικό της πρόωρης γήρανσης και ιδανικό για ξηρές επιδερμίδες. Χρησιμοποιείται ακόμη για τη φροντίδα των μαλλιών, τους δίνει λάμψη και απαλότητα και επίσης προστατεύει την επιδερμίδα κατά και μετά την έκθεση στον ήλιο.

Πληροφορίες από:
~Richard Mabey, The New Age Herbalist, Simon& Schuster
~Rosemary Gladstar, Herbs for Natural Beauty, Storey Publishing
~www.vegparadise.com

Τέλος η επιμόρφωση, ώρα για μπωτέ! Οι αναλογίες δίνονται σε ογκομετρικά κουτάλια (1 κ.σ.=15ml, 1κ.γ.=5ml και θα δώσουν 110ml βουτυρακίου περίπου.

mango body butter

η υδατική βάση
• 4 ½ κ.σ. ανθόνερο (hydrosol) από άνθη πορτοκαλιάς
• 1 κ.γ. τζελ αλόης
• 1 κ.γ. γλυκερίνη
• 1/4 κ.γ. corn flour

η βάση των ελαίων
• 3 κ.σ. βούτυρο μάνγκο
• 2 κ.γ. εκχύλισμα χαμομηλιού σε λάδι jojoba

γαλακτωματοποιητές
• 2 κ.γ. emulsifying wax
• 1/2 κ.γ. τριμμένο κερί μέλισσας

πρόσθετα
• 15 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 15 σταγόνες D-panthenol
• 10 σταγόνες σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)

αιθέρια έλαια
• 20 σταγόνες μανταρίνι
• 40 σταγόνες εκχύλισμα μάνγκο ΒΙΟ

Για να φτιάξουμε το body butter ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

Για να περιορίσουμε την αίσθηση της λιπαρότητας, θα αναμίξουμε το corn flour στην υδατική βάση, όταν τη ζεσταίνουμε στην bain marie όπως όταν ετοιμάζουμε κρέμα για τα bébé. Βουαλά επεξηγηματική φωτό.

Όσες κυρίες & κύριοι δεν διαθέτουν emulsifying wax, θα χρησιμοποιήσουν 1 κ.γ. κερί μέλισσας και 1 κ.γ. στεατικό οξύ ή εναλλακτικά 2 κ.γ. κερί μέλισσας και ½ κ.γ. λεκιθίνη.

Τις βιταμίνες θα τις προσθέσουμε στο τέλος μαζί με τα αιθέρια και το άρωμα.

Παρά το απλόν, απλούστατον του θέματος, το αποτέλεσμα είναι μια κρέμα..σαντιγύ, με βελούδινη υφή που δεν αφήνει ίχνος λιπαρότητας και κάνει το δερματάκι βελουτέ. Τι βουτυράκιον κι αυτό! je l'aime..

Voila le beurre velouté..




Aujourd'hui, κλείνουμε το πρόγραμμά μας με U2, With or without you.

Αφήνοντας στην άκρη τη μελέτη των θεωρητικών και τις ασκήσεις επί χάρτου, πολύ μου αρέσει αυτή διαδικασία, είπα να περάσω στην πρακτική εφαρμογή των όσων σχεδιάζω τόσο καιρό.
Ήθελα να φτιάξω λοιπόν, ένα καθαριστικό προσώπου, κατάλληλο και για ντεμακιγιάζ, όχι τόσο λιπαρό όσο η κατά τα άλλα αποτελεσματική και popular cold cream, ούτε και γαλάκτωμα όμως. Κάτι που να περιέχει σαπούνι, αλλά να μην είναι 100% σαπούνι, να καθαρίζει και ταυτόχρονα να περιποιείται την επιδερμίδα ...ε, χμμμ, πολλά ήθελα;

Κατέληξα λοιπόν σε ένα τζελ, ελαφρύ μεν, θρεπτικό δε λόγω της προσθήκης φυτικών ελαίων, που θα έχει και κάποια ποσότητα σαπουνιού προσαρμοσμένη στις ανάγκες της κάθε επιδερμίδας. Στο τζελ αυτό πρωταγωνιστεί η βασίλισσα των βοτάνων, η λεβάντα!

Lavandula angustifolia~latifolia~intermedia, Lamiaceae

Φυτό αρωματικό, θαμνώδες, με γκριζοπράσινα φύλλα, ευδοκιμεί σε ξηρά εδάφη με ηλιοφάνεια και καλλιεργείται εντατικά στις χώρες της Μεσογείου κυρίως για το αιθέριο έλαιό της που έχει ευρεία χρήση στην αρωματοποιία, την κοσμητολογία, την ιατρική αλλά και στη μαγειρική.

Robert Thomaston, Lavender

Οι πρώτες αναφορές για τη λεβάντα, απαντώνται σε Ρωμαϊκά κείμενα. Οι Ρωμαίοι τη χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των δερματικών παθήσεων, για να αρωματίσουν ενδύματα και κλινοσκεπάσματα, αλλά κυρίως για να αρωματίσουν τα λουτρά τους. Άλλωστε η ονομασία της λεβάντας προέρχεται από το λατινικό lavare=πλένω. Τη συναντάμε και στη θεραπευτική του Γαληνού που τη χρησιμοποιούσε για τα νοσήματα του αναπνευστικού και για την αντιμετώπιση του πονοκέφαλου.

Αν και τα είδη της είναι πολλά, συνήθως τη συναντάμε σε τρεις τύπους:

Lavandula angustifolia (ή officinalis ή vera) με στενόμακρα φύλλα, η οποία ανθίζει την άνοιξη και από την οποία παράγεται αιθέριο έλαιο εξαιρετικής ποιότητας, φημισμένη είναι αυτή της Προβηγκίας.
Lavandula latifolia (ή spica) με πλατύτερα ευωδιαστά φύλλα, ανθίζει το καλοκαίρι και τα άνθη της έχουν πιο οξύ άρωμα .
Lavandula intermedia (ή λεβαντίνη), υβρίδιο διασταύρωσης των δύο παραπάνω ποικιλών με ευρεία χρήση στην αρωματοποιία λόγω του χαμηλότερου κόστους της.

Τα φρέσκα άνθη της λεβάντας περιέχουν έως και 1,5% πτητικό έλαιο μερικά από τα συστατικά του οποίου είναι το οξικό λιναλύλιο, η λιναλόλη, η γερανιόλη, η κινεόλη και το λιμονένιο.

Η λεβάντα έχει ισχυρή αντιμικροβιακή και αντισηπτική δράση, το αιθέριό της δρα ως ηρεμιστικό του νευρικού συστήματος, χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του πονοκέφαλου, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, για την επούλωση των εγκαυμάτων και των μικρών πληγών.
Στην κοσμητολογία, το αιθέριό της είναι εκ των ουκ άνευ, κατάλληλο για όλους τους τύπους δέρματος λόγω των επουλωτικών ιδιοτήτων της και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις μικτές και λιπαρές επιδερμίδες ή τις επιδερμίδες με ακμή λόγω στης αντισηπτικής της δράσης.

Πάμε για το gel..

καθαριστικό gel προσώπου με λεβάντα

για τη βάση του gel
• 1 ½ κ.γ. βάμμα λεβάντας
• ½ κ.γ. xanthan gum
• 5~6 κ.σ. ανθόνερο (hydrosol) ή έγχυμα λεβάντας

πρόσθετα
• 2 κ.γ. εκχύλισμα λεβάντας σε φυτικό έλαιο
• 1 κ.γ. λάδι νυχτολούλουδο
• ¼ κ.γ. αλλαντοΐνη
• 2 κ.γ. τζέλ αλόης
• 1 κ.γ. γλυκερίνη
• 10 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 10 σταγόνες D-panthenol
• 20 σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)
• 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας

για τον καθαρισμό
• 2 κ.γ. λευκή άργιλο (καολίνη)
• 1 κ.σ. υγρό σαπούνι ελαιολάδου ή τριμμένο σαπούνι ελαιολάδου

Φτιάχνουμε το τζελ όπως στο αντιγηραντικό serum. Σε ένα αποστειρωμένο μπολ, χτυπάμε με το μίξερ το βάμμα με την xanthan gum και προσθέτουμε το ανθόνερο λίγο~λίγο. Δεν χρειάζεται να βάλουμε όλη την ποσότητα από την αρχή, θα συμπληρώσουμε αργότερα ανάλογα με την πυκνότητα που επιθυμούμε.

Προσθέτουμε τα φυτικά έλαια, την αλόη και τη γλυκερίνη αναμιγνύοντάς τα καλά με το μίξερ. Συνεχίζουμε με τις βιταμίνες, την αλλαντοΐνη και το συντηρητικό. Το αιθέριο έλαιο θα το προσθέσουμε στο τέλος.

Προσθέτουμε την άργιλο και την αναμιγνύουμε καλά. Μπορείτε να τροποποιήσετε την ποσότητα που προτείνω ανάλογα με τις προτιμήσεις σας.

Προτείνω τη λευκή άργιλο που είναι κατάλληλη για καθημερινή χρήση λόγω της ήπιας δράσης της. Εν προκειμένω, έβαλα μωβ άργιλο για πουλ μουρ για να δέσει με το concept "λεβάντα".

Προσθέτουμε το υγρό σαπούνι, και αναμιγνύουμε. Και πάλι, η προτεινόμενη ποσότητα είναι ενδεικτική, οι λιπαρές επιδερμίδες την αυξάνουν κατά το δοκούν.

Αν δεν έχετε υγρό σαπούνι, μπορείτε να αναμίξετε ίση ποσότητα τριμμένου φυσικού σαπουνιού με ανθόνερο, θα ζεστάνετε το μίγμα μέχρι να πάρει κρεμώδη υφή και θα το προσθέσετε στο τζελ όταν κρυώσει.

Τέλος, προσθέτουμε το αιθέριο έλαιο, αναμιγνύουμε και βουαλά...




..το τζελάκι παρέα με παραλλαγή της συνταγής, με λιγότερο ανθόνερο και πολύ περισσότερο σαπούνι, τριμμένο αυτή τη φορά.

Κλείνουμε αυτό το ευχάριστο μεσημβρινό πρόγραμμά μας με Manu Chao και Clandestino.

Breaking news:


Toν Ιανουάριο μόνο ή αζαλέα χαίρεται..



Για κάποιο περίεργο λόγο, κάτι που μοιάζει με wannnabe πεπόνι φύτρωσε στον κήπο χειμωνιάτικα.. Το λωτό δίπλα τον έβαλα για μόστρα.




Τον τελευταίο καιρό, ένα σωρό νέες συνταγές παρενοχλούν το μυαλό μου, νέα υλικά μου χτυπούν την πόρτα, έχω βάλει στο πρόγραμμα ένα σωρό projects για την προστασία των χεριών, τον καθαρισμό του προσώπου, τη χειμωνιάτικη προστασία προσώπου-σώματος. Ναι, σκέφτομαι πολλά. Και όταν σκέφτομαι πολλά, ένα πράγμα συμβαίνει: δεν κάνω τίποτα ..

Όμως, κοιτάζοντας τα χέρια μου που λόγω γιορτών και σαπουνομαγειρεμάτων μεγαλούργησαν στο νεροχύτη, διαπίστωσα πως χρήζουν άμεσης φροντίδας. Ανέτρεξα πάλι στη βιβλιογραφία λοιπόνγια να βρω μια φόρμουλα sos με άμεσα αποτελέσματα. Δεν βρήκα! Τουλάχιστον κάτι που να μην είναι υπερβολικά λιπαρό ή γενικώς υπερβολικό...

Παρόλα αυτά, ξεφυλλίζοντας το βιβλίο των Κ. Μουλοπούλου-Δ. Ρηγόπουλου- Ι. Στρατηγού, “Καλλυντικά. Συστατικά και εφαρμογές”, Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις, ένα βιβλίο που δεν περιέχει συνταγές ούτε είναι ιδιαίτερα φιλικό στα “φυσικά καλλυντικά” αλλά κάνει ευρεία αναφορά στα συστατικά των εμπορικών καλλυντικών με αρκετά τεχνικούς όρους βοηθώντας ένα ερασιτέχνη τουλάχιστον να κατανοεί την INCI των εμπορικών σκευασμάτων, έπεσα πάνω σε ένα λήμμα που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το είχα ψάξει σε βάθος: τη λανολίνη.

Ο λόγος είναι προφανής, η λανολίνη είναι συστατικό ζωικής προέλευσης, προέρχεται από την επεξεργασία του λίπους που βρίσκεται στο μαλλί των ..προβάτων, και είναι μια αρκετά πολύπλοκη σύνθεση εστέρων και αλκοολών. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Το ενδιαφέρον με αυτό το συστατικό είναι πως μπορεί να απορροφήσει ποσότητα νερού δύο φορές μεγαλύτερη από το βάρος του, άρα μπορεί να παίξει το ρόλο του γαλακτωματοποιητή, σχηματίζει έναν προστατευτικό υδρολιπιδικό υμένα, σαν γάντι, που λόγω της λιπαρής σύστασής του θρέφει, αλλά ταυτόχρονα συγκρατεί την υγρασία και αποτρέπει την αφυδάτωση της επιδερμίδας.

Τα καλά νέα για τις απόλυτα φυτικές κόρες, είναι ότι υπάρχει (αν και πολύ πιο δυσεύρετο) φυτικό υποκατάστατο της λανολίνης που συντίθεται από ελαϊκά, λινολεικά και λινολενικά τριγλυκερίδια του ηλιελαίου. Δεν χρειάζεται να πω ποιο προτιμώ..

Εσείς όμως μπορεί να προτιμήσετε τη ζωικής προέλευσης λανολίνη που βρίσκεται πολύ πιο εύκολα και δεν θα ήθελα να δώσω μια συνταγή με μια πρώτη ύλη που αγνοώ. Έτσι, παραβλέποντας τις..αρχές μου, αγόρασα και λανολίνη εκ προβάτων!

Ας ρίξουμε μια ματιά..


α. η ζωικής προέλευσης λανολίνη είναι υπόλευκη, ματ και συμπαγής ενώ,
β. το φυτικό υποκατάστατό της έχει λαμπερό, χρυσοκίτρινο χρώμα και είναι πιο ρευστό.




Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, δεν ήταν δύσκολο να καταλάβω ποιο θα ήταν το βασικό συστατικό της κρέμας που επειγόντως είχα ανάγκη. Ακόμη, χρησιμοποίησα και λάδι αβοκάντο που είναι πλούσιο σε βιταμίνες A, B1, B2, B5, D, & E και ανακουφίζει την ξηρότητα και επιπλέον έχει αναπλαστικές ιδιότητες. Μαζί με την καταπραϋντική καλέντουλα και το λάδι jojoba που είναι αντιφλογιστικό, φτιάχνουν ένα άκρως προστατευτικό κουαρτέτο.

H πραγματική καινοτομία όμως, είναι ότι σε αυτή την κρέμα δεν χρησιμοποίησα κανένα γαλακτωματοποιητή! Λόγω της ιδιότητας της λανολίνης να απορροφά ποσότητα νερού δύο φορές μεγαλύτερη από το βάρος της, αγνόησα το κερί μέλισσας ή οτιδήποτε άλλο. Για το λόγο αυτό, δεν χρειάστηκε να ζεστάνω τα υλικά, έχουμε δηλαδή παρασκευή κρέμας με ψυχρή μέθοδο. Allons-y!

κρέμα χεριών SOS, με λανολίνη

η βάση των ελαίων
~3 κ.γ. λανολίνη
~1 κ.γ. βούτυρο καριτέ
~1 κ.γ. λάδι jojoba
~1 κ.γ. λάδι καλέντουλας
~1 κ.γ. λάδι αβοκάντο

η υδατική βάση
~1 κ.γ. τζελ αλόης
~1 κ.γ. γλυκερίνη
~10 κ.γ. ανθόνερο (hydrosol) ή έγχυμα καλέντουλας και χαμομηλιού

πρόσθετα & αιθέρια έλαια
~1/4 κ.γ. αλλαντοΐνη
~1/2 κ.γ. βάμμα καλέντουλας
~10 σταγόνες βιταμίνη Ε
~5 σταγόνες βιταμίνη Α
~10 σταγόνες D-panthenol
~20 σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)
~10 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομήλι
~5 σταγόνες αιθέριο έλαιο πικραμύγδαλο

• Η διαδικασία παρασκευής της κρέμας αυτής δεν είναι η συνηθισμένη, εδώ πρόκειται για παρασκευή εν ψυχρώ! Απολυμαίνουμε το χώρο εργασίας και τα σκεύη μας και πράττομεν ως κάτωθι:

• Σε ένα μικρό σκεύος -χρησιμοποίησα μια κούπα πυρέξ- βάζουμε τη λανολίνη και το βούτυρο καριτέ. Χτυπάμε το μίγμα με μιξεράκι, βλέπουμε να σχηματίζεται μια βελούδινη κρέμα.

• Προσθέτουμε τα υπόλοιπα έλαια ένα-ένα, αναμιγνύοντάς τα με το μίξερ έως ότου να ενσωματωθούν πλήρως.

• Σε αντίθεση με τις γνωστές μας κρέμες, προσθέτουμε τα ενεργά συστατικά -εκτός από τά αιθέρια- τώρα, πρίν την υδατική βάση. Τα προσθέτουμε και αυτά ένα-ένα, αναμιγνύοντας πάντα με το μίξερ.

• Ερχόμαστε τώρα στην υδατική βάση. Προσθέτουμε πρώτα την αλόη και τη γλυκερίνη. Αναμιγνύουμε.

• Σε 5ml από το ανθόνερο ή το έγχυμα, διαλύουμε την αλλαντοΐνη και προσθέτουμε το μίγμα στην κρέμα. Αναμιγνύουμε.

• Ενσωματώνουμε την υπόλοιπη υδατική βάση προσθέτοντας 1 κ.γ. κάθε φορά. Δηλάδή, 1 κ.γ. ανθόνερο - ανάμιξη, 1 κ.γ. ανθόνερο - ανάμιξη, κ.ο.κ. Ελέγχουμε αν το μίγμα μπορεί να απορροφήσει όλη την ποσότητα της υδατικής βάσης και αναλόγως αφαιρούμε ή και προσθέτουμε. Αν μετά από ώρα παρατηρήσουμε την κρέμα και μας φανεί πολύ υδαρής, δεν πτοούμεθα. Προσθέτουμε λίγη ποσότητα λανολίνης και η κρέμα έρχεται στα ίσα της!

• Το αποτέλεσμα είναι μια κρέμα πλούσια που "στέκεται", με πορσελάνινο χρώμα. Αντί για έγχυμα χρησιμοποίησα hydrosols λεβάντας, χαμομηλιού και γεράνιου. Το αιθέριο έλαιο του πικραμύγδαλου το προτίμησα για το άρωμά του..

Νάτην η πορσελάνινη, η πικραμυγδαλένια..




Η κρέμα είναι πλούσια, ελαφρά κολλώδης στην εφαρμογή της αλλά μόνο στην αρχή, απορροφάται πολύ εύκολα, χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος λιπαρότητας. Επιπλέον κάνει τα χέρια απαλά για ώρες μετά την εφαρμογή της. Αυτό ήθελα!

Ακούμε White Flag, από την Dido.

Χριστούγεννα προ των πυλών. Εύχομαι σε όλες και όλους, στιγμές οικογενειακής ευτυχίας και ζεστασιάς. Για τον καινούργιο χρόνο, το δύσκολο, εύχομαι υγεία, δύναμη, δημιουργικότητα, ομορφιά βεβαίως~βεβαίως, και για τα παιδιά, κουράγιο, δύναμη και καλύτερες προοπτικές.

Πως; Kάλαντα; Δεν έχει κάλαντα, το κατάστημα ψηφίζει Leonard..

Τον περασμένο Νοέμβριο (it’s never too late to post a post:), κι έπειτα από αρκετό καιρό στέρησης, γύρισα επιτέλους στον τόπο αυτό της γοητείας και συνάντησα ξανά τα πλάσματα που αγαπώ και με αγαπάνε..πόσο μου έλειψαν!

Μια και δεν είχα δει άλλη φορά το Πήλιο τέτοια εποχή, φανταζόμουν τρελά παιχνίδια ανάμεσα στη χλωροφύλλη και τα καροτένια, είχα στο μυαλό συγκεκριμένες εικόνες..


Gustav Κlimt, Tannenwald I, 1901, Galerie Würthle, Wien.


Gustav Κlimt, Birkenwald, 1903, Private collection.


Gustav Κlimt, Buchenwald I, 1902, Moderne Galerie,Dresden.



Όμως, στο ανατολικό Πήλιο τα χρώματα δεν είναι ακριβώς έτσι, το πορτοκαλί είναι η πινελιά που τονίζει το οργιώδες, ακόμα και αυτήν την εποχή, πράσινο. Voila, το Χορευτό από ψηλά.





Το πιο πιθανό είναι να συνατήσεις το πορτοκαλί σαν μεγαλόπρεπο χαλί από πλατανόφυλλα σε πέτρινα μονοπάτια,



ή από φύλλα καστανιάς στο δάσος,



σαν αδιάκριτη παρεμβολή ανάμεσα στους κισσούς που τυλίγονται στα πλατάνια,



κι άλλο,



σαν διακριτική παρουσία στις πηγές,



κι άλλο,



ή σαν απείθαρχο βάτο.



Περισσότερες πιθανότητες για πορτοκαλί έκπληξη δίνει ο πυράκανθος,



ένας λωτός..



ή μια λαμπερή κουμαριά!



Τα κάστανα του Αυγούστου, νάτα τώρα ξαπλωμένα μέσα στο μπουφάν τους..



or naked...Η γεύση τους καταπληκτική.



Κι άλλα πλατανόφυλλα με θράσος..



Όμως, η μεγαλύτερη έκπληξη δεν ήταν πορτοκαλί..





Όταν οι φωτογραφικές μου απόπειρες αποτύπωσης του πορτοκαλί μοιάζουν απέλπιδες..


Vincent Van Gogh, Le Jardin automnal, 1888, Collection privée.


Vincent Van Gogh, Paysage d’automne avec quatre arbres, 1885, Kröller-Müller Museum, Otterlo.



Με αφορμή αυτό το wannabe πορτοκαλί ταξίδι, κι εφόσον ήδη έχει προσφερθεί ανάλογο beauté, σκέφτηκα να φτιάξω πόσιμο ελιξίριο πορτοκαλόχρυσο, ηδύποτο, να μας ζεστάνει μέρες που είναι.. Για να κλέψω το χρώμα το χρυσό, τα αρωματικά τα εκχύλισα σε ουίσκυ, άλλωστε με βάση το ουίσκυ & το μέλι γίνεται το γνωστό Drambuie που η ρετσέτα του είναι μυστική..

λικέρ με ουίσκυ & μέλι

~750ml ουίσκυ
~μέλι
~τη φλούδα από ένα πορτοκάλι ΒΙΟ
~τη φλούδα από ένα γκρέιπφρουτ ΒΙΟ
~3 ίνες από κρόκο Κοζάνης
~7 καρφιά γαρίφαλο
~1 αστεροειδής
~1/2 κάψα βανίλιας
~3 κόκκοι ροζ πιπέρι


• Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Σε μια πυρίμαχη ογκομετρική κούπα βάζουμε 150ml από το ουίσκυ, προσθέτουμε το μέλι και το ζεσταίνουμε ελαφρά. Ποσότητα για μέλι δε δίνω, ακολουθήστε το γούστο σας. Καλύτερα να μη βάλετε μεγάλη ποσότητα από την αρχή, μπορείτε να "διορθώσετε" τη γεύση στο τέλος αν θέλετε. Εγώ έβαλα 3 κουταλιές της σούπας.

• Λέγεται πως στο Drambuie παρασκευάζεται με ουίσκυ malt και μέλι από ρείκια. Malt είχα, ρεικόμελο (που το λατρέυω) όχι. Έβαλα μέλι από ανθούς πορτοκαλιάς.

• Σε μια καράφα, προσθέτουμε το ουίσκυ, το ζεστό ουίσκυ με το μέλι και όλα τα αρωματικά. Περιμένουμε τουλάχιστον 20 μέρες μέχρι να ωριμάσει και να εκχυλιστούν τα αρώματα.

Βουαλά το πορτοκαλόχρυσο το αρωματικό..




zoom εις το ηδύποτον..



.............
Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά ήμουν καλό κορίτσι και έφτιαξα και το pomander της heart! Ζήλο που δείχνω ώρες~ώρες..




Ακούμε πράγματα του παλιού καιρού, The Police: Roxanne.

Να που φτάσαμε στη λογική να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα. Επείγουσα ανάγκη για ασκήσεις επί χάρτου δρόμου για τον επαναπροσδιορισμό της Δημοκρατίας.

Η φωτό από εδώ.

Η εκτέλεση του Αλέξανδρου χαρακτηρίστηκε ως μεμονωμένο περιστατικό.

Γρήγορα που περνάει ο καιρός, (πρωτότυπος συλλογισμός), πλησιάζουν λοιπόν οι μέρες για το bazaar των Δρόμων Ζωής.

Οι Δρόμοι Ζωής. είναι μια εθελοντική, μη κερδοσκοπική οργάνωση στήριξης κοινωνικά αποκλεισμένων παιδιών και οικογενειών. Ο σκοπός ουσιαστικότατος, η παρουσία μας αναγκαία..
Για φέτος, το ετήσιο χριστουγεννιάτικο bazaar των Δρόμων, θα πραγματοποιηθεί στις 6 & 7 Δεκεμβρίου, στα Εξάρχεια, οδός Μεθώνης 75, ορίστε και η πρόσκληση.
Eίναι μια γιορτή του εθελοντισμού και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αγοράσουμε τα χριστουγεννιάτικα δώρα μας, ένα σωρό καλούδια, χειροποίητα παρακαλώ!

Πέρσι αγόρασα πράγμα εκλεκτόν, οίνον θαυμάσιον από τον Δημήτρη και τη Μινωίτισσα, μέλι από τον beehappy, πάπρικα καπνιστή από την Άσπα, η deli είχε φέρει τις delicieuses ζακυνθινές κουλούρες της! . Ακόμη βρήκα πετιμέζι ωραιότατον, και μυρωδάτα χριστουγεννιάτικα μπισκότα, όλα τα καλά. Έχει και στολίδια, και ένα σωρό ωραία πράγματα.
Για τις ντελικατέτσες της magica και του Αθήναιου δεν το συζητώ, σπεύσατε, εξαφανίζονται πάραυτα.

Φέτος λεω να πάω κι εγώ με κάποια μαγισσοκαλούδια, αγχώθηκα τώρα η debutante..

Το μενού περιλαμβάνει σαπούνια τινά ...



με γεύση σοκολάτα, πικραμύγδαλο και γιασεμί,

mini lip balms τινά..



με μέλι και γεύση μπανάνα,


bath bombs..τινές,


με γεύση εσπεριδοειδών, και

massage candies, επίσης τινές..


με γεύση πορτοκάλι, νεράντζι και γιασεμί.
Διαλιέχτε!

Μένει να τα συσκευάσω, να βάλω καρτελάκια και να γράψω τι είναι το καθένα και c'est tout. Εν τω μεταξύ, είχα κανονίσει να τα παραδώσω την Παρασκευή το απόγευμα αλλά έτυχε έκτακτη επαγγελματική παλιοκατάσταση υποχρέωση και με βλέπω να καταφθάνω την τελευταία στιγμή, as usual…
Και επιπλέον λένε ότι θα βρέξει, κι αν βρέξει θα μου βραχούν οι bath bombs, κι αν βραχούν οι bath bombs, θα αφρίσουν! Και τότε η deli θα πρέπει να βρεί που θα με κρύψει...

Tα χρυσά μήλα των Εσπερίδων, σύμβολα της γονιμότητας και του ευτυχισμένου γάμου, κυριαρχούν στη νοτιοανατολική μεσόγειο από τον 15ο αιώνα.

Citrus sinensis, Rutaceae

Το πορτοκάλι, με ηλικία άνω των 4.000 ετών, θεωρείται ως ένα από τα αρχαιότερα φρούτα και κατάγεται από την Κίνα, γεγονός που αιτιολογεί το δεύτερο συνθετικό της επίσημης λατινικής ονομασίας του.
Η ιστορία της διάδοσης των εσπεριδοειδών μοιάζει με γοητευτική περιπέτεια. Ο πρώτος καρπός της οικογένειας των εσπεριδοειδών που έκανε την εμφάνισή του στην Ευρώπη ήταν το κίτρο (citrus medica), του οποίου η καλλιέργεια επεκτάθηκε στην Εγγύς Ανατολή και την Ευρώπη μετά από τις περσικές κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ή κατά μια άλλη εκδοχή μετά την εκστρατεία του στην Ινδία.
Το κίτρο ήταν γνωστό στους Έλληνες και τους Ρωμαίους, ο Θεόφραστος περιγράφει με ακρίβεια τον καρπό, ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως “περσικό μήλο” ενώ ο Πλίνιος εξαίρει τις ιαματικές ιδιότητες και το άρωμά του.
Μετά το κίτρο, παίρνουν σειρά το νεράντζι και το λεμόνι που γίνονται γνωστά στη βόρεια Αφρική και στην Ισπανία μέσω της επέκτασης των Αράβων.

Tης Σπάρτης οι πορτοκαλιές, χιόνι, λουλούδια του έρωτα,
άσπρισαν απ' τα λόγια σου, γείρανε τα κλαδιά τους
γιόμισα το μικρό μου κόρφο, πήγα και στη μάνα μου.

Κάθονταν κάτω απ' το φεγγάρι και με νοιάζονταν,
κάθονταν κάτω απ' το φεγγάρι και με μάλωνε:
Χτες σ' έλουσα, χτες σ' άλλαξα, που γύριζες -
ποιος γιόμισε τα ρούχα σου δάκρυα
και νεραντζάνθια;

Συστατικά: Ο χυμός του πορτοκαλιού είναι πλούσιος σε βιταμίνη C, D, A και Ρ, σε φολικό οξύ, ανόργανα άλατα ασβεστίου, φωσφόρου, καλίου, μαγνησίου, νατρίου και σιδήρου, σάκχαρα και κιτρικό οξύ. Η βιταμίνη C ως ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας, καταπολεμά την πρόωρη γήρανση, συντελεί στην απομάκρυνση των δερματικών κηλίδων, λευκαίνει και δίνει λάμψη και ελαστικότητα στην επιδερμίδα ενισχύοντας την σύνθεση του κολλαγόνου. Επιπλέον συντελεί στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό.





Τι προσέχουμε:
-Όλα τα αιθέρια έλαια των εσπεριδοειδών προκαλούν φωτοευαισθησία. Να μην χρησιμοποιούνται πριν και κατά την έκθεση στον ήλιο.

Πληροφορίες από:
~ Valerie Worwood, The Complete Book of Essential Oils & Aromatherapy,New World Library
~Mυρσίνη Λαμπράκη, “Βότανα & φρούτα, γεύσεις ζωής”
~Ρ. Γκόλιου, 200 βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες, Μαλλιάρης Παιδεία
~Ντέιβιντ Μπέλινγκχαμ, Ελληνική μυθολογία, Σαββάλας
~www.vegparadise.com





Εκ της Διευθύνσεως: Το ελιξίριο που προτείνω σήμερα, παρασκευάστηκε κατά παραγγελία της heart, η οποία βρέθηκε -don't know why- με ένα μισόκιλο βιταμίνης C στο χέρι. Βέβαια η heart έχει πάθει ένα C-βιταμινικό ιδεασμό με ένα προϊόν γνωστού εμπορικού οίκου του οποίου τα συστατικά είναι: Cyclomethicone (σιλικόνη σε μεγάλο ποσοστό), Ascorbic Acid (βιταμίνη C κατά 10%), Octyl Hydroxystearate (ψάξε βρες), Polysilicone-11 (σιλικόνη που σχηματίζει ένα προστατευτικό φιλμ), Tocopheryl Acetate (μορφή βιταμίνης Ε), Citrus dulcis (αιθέριο έλαιο και συνθετικό άρωμα), Bisabolol (καταπραυντικό), Tocopherol (βιταμίνη Ε).
Και φυσικά αν δεν είχα αυτό τον αδαμάντινο χαρακτήρα, θα έλεγα στη heart να αναμίξει 20ml “φυτικής” σιλικόνης (υπάρχει), 5ml αλόη, από 1ml Bisabolol (υπάρχει) και βιταμίνη Ε, 3ml βιταμίνη C και 20 σταγόνες αιθέριο πορτοκάλι και το ποστ θα τελείωνε εδώ.





Voila λοιπόν μια κρέμα νυκτός, θρεπτική λόγω των πλούσιων ελαίων, αντιγηραντική λόγω του συνδυασμού των πρόσθετων και των αιθέριων και ...λαμπρυντική λόγω της προσθήκης της βιταμίνης C σε αναλογία 5%. Υπέκυψα στον πειρασμό να προσθέσω "φυτική" σιλικόνη και bisabolol, εναλλακτικά των οποίων προτείνονται στις οδηγίες παρακάτω. Στη συνταγή χρησιμοποίησα emulsifying wax αλλά για όσες δεν διαθέτουν δίνεται η αναλογία με κερί μέλισσας επίσης στις οδηγίες. Οι αναλογίες δίνονται σε ογκομετρικά κουτάλια (1 κ.σ.=15ml, 1κ.γ.=5ml και θα δώσουν 70ml κρέμας περίπου.

κρέμα νυκτός με πορτοκάλι για ανανέωση και λάμψη

η υδατική βάση
• 2 ½ κ.σ. ανθόνερο (hydrosol) από άνθη πορτοκαλιάς
• 2 κ.γ. τζελ αλόης

η βάση των ελαίων
• ½ κ.γ. βούτυρο καριτέ
• 1 κ.γ. εκχύλισμα χαμομηλιού σε λάδι jojoba
• 1 κ.γ. καροτέλαιο
• ½ κ.γ. λάδι νυχτολούλουδο ή borage oil

γαλακτωματοποιητές
• 1 κ.γ. emulsifying wax
• 1/2 κ.γ. τριμμένο κερί μέλισσας

πρόσθετα
• 20 σταγόνες βιταμίνη Ε
• 10 σταγόνες βιταμίνη Α
• 10 σταγόνες D-panthenol
• 10 σταγόνες σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (συντηρητικό)
• 1 κ.γ. “φυτική” σιλικόνη
• ½ κ.γ. bisabolol
• ¾ κ.γ. βιταμίνη C (cosmetic grade)

αιθέρια έλαια
• 15 σταγόνες πορτοκάλι
• 10 σταγόνες μανταρίνι
• 8 σταγόνες χαμομήλι
• 8 σταγόνες καρότο
• 5 σταγόνες μύρρο
• 4 σταγόνες νερολί
• 3 σταγόνες βενζόη

Για να φτιάξουμε την κρέμα ακολουθούμε τις βασικές οδηγίες.

Το λάδι από νυχτολούλουδο και τις βιταμίνες που είναι λιποδιαλυτές θα προστεθούν στη βάση των ελαίων αφού αποσύρουμε το σκεύος από το υδρόλουτρο και όταν η θερμοκρασία θα είναι μικρότερη από 40 βαθμούς.

Θα αναμίξουμε τη βιταμίνη C μαζί με τη σιλικόνη, την πανθενόλη και τη bisabolol με ελάχιστο ανθόνερο και θα προσθέσουμε το μίγμα στο τέλος, αφού ενοποιηθεί η κρέμα, μαζί με τα αιθέρια.

Όσες κυρίες δεν διαθέτουν emulsifying wax, θα χρησιμοποιήσουν 1 κ.γ. κερί μέλισσας και 1 κ.γ. στεατικό οξύ ή εναλλακτικά 2 κ.γ. κερί μέλισσας και ½ κ.γ. λεκιθίνη.

Η bisabolol δεν μας είναι άγνωστη, έχουμε ήδη μιλήσει γι’αυτήν στην κρέμα με χαμομήλι και καθώς αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά αυτού του βοτάνου μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με εκχύλισμα χαμομηλιού σε γλυκερίνη. Βisabolol περιέχει και το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού και είναι ένας από τους λόγους που προστέθηκε στη συνταγή.

Δυο λόγια για τη “φυτική” σιλικόνη: πρόκειται για υδατικό εκχύλισμα του φύκους chondrus crispus, γνωστού και ως Irish moss και είναι προϊόν της βιοτεχνολογίας. Έχει την υφή της σιλικόνης και δημιουργεί ένα προστατευτικό φιλμ στην επιδερμίδα εμποδίζοντας την αφυδάτωση. Αν δεν έχετε (που δεν θα έχετε) αυτή τη “σιλικόνη”, αλλά θέλετε οπωσδήποτε να την εντάξετε σαν συστατικό, τότε θα πρέπει να προμηθευτείτε Irish moss από βοτανοπωλείο (το γνωστό μας έχει) και να βράσετε μια μικρή ποσότητα σε αποσταγμένο νερό. Με το βρασμό, δημιουργείται ένα είδος τζελ, που μπορεί να αντικαταστήσει ένα μέρος της υδατικής βάσης.

...σεντονάκι βγήκε η πορτοκαλένια, μεγάλη η χάρη σας heart ;-)


Voila την η βιταμινούχα με τη σατινέ υφή..




Το κατάστημα διαθέτει και άλλες συνταγές με πορτοκάλι:

κρέμα σώματος & σαπούνι με πορτοκάλι και κανέλα

citrus bath bombs

body butter με πορτοκάλι και γιασεμί


Ακούμε Cher και Βang bang, στην πρωτότυπή του εκτέλεση τον προηγούμενο αιώνα :)