Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόσιμα ελιξίρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόσιμα ελιξίρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

23 Μαΐου 2016

σπιτικό αντισηπτικό: το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών (συνταγή & παραμύθι)

Elixir de vinaigre des quatre voleurs - Four thieves vinegar 



Αυτό το ποστ το κρατούσα στα drafts από το 2006. Κατά καιρούς το συμπλήρωνα αλλά πάντα στέκονταν εκεί ημιτελές. Aν και πίστευα πως ελάχιστες ελπίδες είχε να ολοκληρωθεί, δίσταζα  να το διαγράψω μια και η ιστορία (ή ο μύθος) αυτού του σκευάσματος είναι κομμάτι της ιστορίας της βοτανολογίας. Παρότι έμεινε δέκα χρόνια στο συρτάρι, ήρθε και η δική του ώρα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λοιπόν, ορίστε ένα μακροσκελέστατο (indeed) πόστ. Enjoy! 

Τα φοβερά χρόνια της Μεγάλης Πανώλης στη Μασσαλία (1720-1722), λίγοι κατόρθωσαν να επιβιώσουν από την επιδημία που αποδεκάτισε τον πληθυσμό. Ανάμεσα στους επιζήσαντες ήταν και τέσσερις κλέφτες που αν και λήστευαν τους ασθενείς και συλούσαν τους νεκρούς, αυτοί έμειναν ανέπαφοι. Όπλο τους ήταν ένα βοτανικό σκεύασμα που τους προστάτευε. Οι εκδοχές της ιστορίας αυτής είναι τόσες όσες και οι διαφορετικές φόρμουλες της συνταγής. Κατά μία εκδοχή η θαυματουργή αυτή συνταγή έγινε γνωστή όταν οι κλέφτες της Μασσαλίας συνελήφθησαν και για να τους χαριστεί η ζωή αποκάλυψαν τη μυστική φόρμουλα.
Υπάρχει μια παρόμοια ιστορία που εκτυλίσσεται στην Τουλούζ, πολύ νωρίτερα, γύρω στο 1630, με διαφορετικό όμως τέλος: αν και οι (τέσσερεις πάλι) κλέφτες αποκαλύπτουν τη συνταγή, εν τούτοις εκτελούνται.

15 Δεκεμβρίου 2008

Το Πήλιο, τα κάστανα, το πορτοκαλί & ένα χρυσό ηδύποτο

Blogger Tips and TricksLatest Tips For BloggersBlogger Tricks
Τον περασμένο Νοέμβριο (it’s never too late to post a post:), κι έπειτα από αρκετό καιρό στέρησης, γύρισα επιτέλους στον τόπο αυτό της γοητείας και συνάντησα ξανά τα πλάσματα που αγαπώ και με αγαπάνε..πόσο μου έλειψαν!

Μια και δεν είχα δει άλλη φορά το Πήλιο τέτοια εποχή, φανταζόμουν τρελά παιχνίδια ανάμεσα στη χλωροφύλλη και τα καροτένια, είχα στο μυαλό συγκεκριμένες εικόνες..

Gustav Κlimt, Tannenwald I, 1901, Galerie Würthle, Wien.

Gustav Κlimt, Birkenwald, 1903, Private collection.


30 Οκτωβρίου 2008

Λικέρ ρόδι



Αφού ομορφύναμε με το pomegranate serum, περνάμε στο πόσιμο ελιξίριο: λικέρ από ρόδι. Πριν καταλήξω σε αυτή τη συνταγή, διάβασα ένα σωρό άλλες, έψαξα στο δίκτυο, το σκέφτηκα το ξανασκέφτηκα και κατέληξα στην παλιά καλή εκδοχή: θα φτιάξω το ρόδινο λικέρ έτσι όπως έφτιαχνε το λικέρ βύσσινο η γιαγιά μου ή περίπου...

ελιξίρια με ρόδι, serum & λικέρ



Έρως & Θάνατος

Σύμβολο της γονιμότητας, της ευημερίας, της ευκαρπίας αλλά και του Κάτω Κόσμου, το ρόδι, o καρπός των θεών, δεσπόζει στη μεσογειακή λεκάνη εδώ και 5.000 χρόνια.

Auguste Renoir, Nature morte à la grenade


Punica granatum, Punicaceae

Η ροδιά, εγγενής των περιοχών του Ιράν και των Ιμαλαίων, εξαπλώθηκε στις χώρες της Μεσογείου ήδη από την προϊστορική εποχή και θεωρείται ως ένα από τα αρχαιότερα καλλιεργημένα δένδρα. Στα Ομηρικά έπη υπάρχει αναφορά για την καλλιέργεια της ροδιάς στους κήπους του βασιλιά Αλκίνοου.
Ετυμολογικά, το πρώτο συνθετικό της επίσημης λατινικής ονομασίας, το punicum, αναφέρεται στην περιοχή της Φοινίκης, ενώ το δεύτερο, granatum, προέρχεται από το λατινικό granum=σπόρος, υπογραμμίζοντας τον πολύσπορο καρπό.


11 Σεπτεμβρίου 2008

Το Πήλιο, το βάλσαμο, ο σαμπούκος & τα βατόμουρα

Όσες φορές και να πάω στο Πήλιο, αυτό το ξάφνιασμα του ματιού δεν παύει. Χάνομαι σε ένα όργιο χρωμάτων και εναλλαγών.

Η σχεδόν σκανδαλώδης φύση..



Το ασυνήθιστο μπλε του Αιγαίου..



Οι αμέτρητες κρήνες που ξεφυτρώνουν και μέσα από δέντρα.



12 Νοεμβρίου 2007

Η τζιτζιμπίρα κι εγώ


Όλα άρχισαν το καυτό καλοκαίρι. Παξοί. Ώρα 12η μεσημβρινή. Ο ήλιος καυτός και παρέα με την υγρασία η ζέστη σκοτώνει. Εφορμώ στο κοντινότερο σουπερμάρκετ, τρέχω στα παγωμένα αναψυκτικά, απλώνω το χέρι, βουτάω 2 ice-tea και κάνω το μοιραίο λάθος. Το μάτι μου πέφτει σε κουτάκι αναψυκτικού που γράφει Ginger beer, αγγλικής προελεύσεως. Το παίρνω. Δυστυχώς. Το δοκιμάζω, δε μου αρέσει, too sweet....Το δοκιμάζει κι ο έτερος Καππαδόκης. Αισθάνεται! Από τότε άδειαζε καθημερινά το ράφι κουβαλώντας αγγλικές και αυστραλιανές (!) Ginger beers. Τον πήρανε χαμπάρι στο σούπερ μάρκετ και του είπανε: Γιατί δεν αγοράζεις κερκυραϊκή τζιτζιμπύρα, είναι η καλύτερη, καν’το για την πατρίδα..
Στο γυρισμό, στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου αναπαύονταν άπειρες τζιτζιμπύρες κι εγώ τις πρόσεχα. Για την πατρίδα..
Αφού τελείωσε το στοκ, έρχεται ένα Σάββατο ο Καππαδόκης κι αφήνει θριαμβευτικά στο τραπέζι μια σακούλα. Κοιτάω, τι να δω: 1 κιλό τζίντζερ! Για να φτιάξουμε τζιτζιμπύρα, μου λέει ντροπαλά.




19 Σεπτεμβρίου 2007

λικέρ καρύδα

Εδώ και καιρό ήθελα να φτιάξω λικέρ με καρύδα, κάτι που να φέρνει στη γνωστή Batida. Μη ξέροντας τον τρόπο, αγόρασα καρύδα σε όλες τις ... μορφές (φρέσκια, τριμμένη, γάλα καρύδας) και voila τα αποτελέσματα του πειράματος.



17 Νοεμβρίου 2006

Μίνθη, μια άτυχη νύμφη (φυσική οδοντόκρεμα & διάλυμα)

Καθώς μια μέρα η Περσεφόνη περπατούσε αμέριμνη στις όχθες του Αχέροντα, συνέλαβε το σύζυγό της Πλούτωνα, να αγκαλιάζει μια νεαρή όμορφη νύμφη, τη Μίνθη. Κατά το μύθο, η Μίνθη ήταν εξαιρετικά όμορφη μεν αλλά επηρμένη δε. Όχι μόνο υπέκυψε άμεσα στις πικάντικες προτάσεις του Πλούτωνα αλλά δήλωσε αλαζονικά ότι είναι ωραιότερη από την Περσεφόνη η οποία εξοργισμένη προσέτρεξε στη μητέρα της τη Δήμητρα. Η Δήμητρα τότε μεταμόρφωσε την ωραία πλην ανόητη νύμφη σε ένα ταπεινό βότανο με μικρά μοβ άνθη, έτσι ώστε να περνάει απαρατήρητη από όλους. Ο Πλούτωνας όμως τη λυπήθηκε και της χάρισε μοναδική ευωδιά, προσφέροντάς της με αυτό τον τρόπο την αθανασία...


λικέρ μέντας


- 3 κούπες φρέσκα φύλλα μέντας
- 750 ml βότκα
- 2 κομμάτια αστεροειδή γλυκάνισο
- 3 δάκρυα μαστίχας
- 1 ½ - 2 κούπες ζάχαρη

- Σε ένα φαρδύ γυάλινο βάζο τοποθετούμε τη μέντα, το γλυκάνισο, τη μαστίχα και τη ζάχαρη. Το κλείνουμε και το αφήνουμε στον ήλιο για 20 μέρες ανακινώντας τακτικά.
- Προσθέτουμε τη βότκα και το αφήνουμε πάλι στον ήλιο για 1 μήνα.
- Σουρώνουμε το λικέρ και το βάζουμε σε διακοσμητικά μπουκάλια, ωραίο δώρο! Το λικέρ το διατηρούμε σε μέρος δροσερό.

Σε κρυστάλλινο ποτήρι, απολαμβάνουμε το λικέρ μέντας με θρυμματισμένο πάγο, ακούγοντας, δεν ξέρω γιατί, nah neh nah από τους vaya con dios...