νέος άνδρας στη ζωή μου

Ήρθε ο Κίμων.

Ο Κίμων κοιτά προς τα αριστερά

το λευκό & η μουσμουλιά

Chapter 1: Περίοδος αλλαγών, αιφνίδιων ανατροπών και έντονης προσπάθειας. Το αγαπημένο μου παιχνίδι, το blogging φαντάζει σαν πολυτέλεια. Ας είναι. Πάντα υπάρχουν “τόποι” να δραπετεύσεις..

Το λευκό της ηρεμίας, της αθωότητας, παρέα με τη βελούδινη Loreena Mckennitt: Night Ride Across the Caucasus.

ευχές

Ilex aquifolium, Aquifoliaceae

Οι Δρόμοι Ζωής, το bazaar & όλα τα καλά

Γρήγορα που περνάει ο καιρός, (πρωτότυπος συλλογισμός), πλησιάζουν λοιπόν οι μέρες για το bazaar των Δρόμων Ζωής.

c'est moi..

Tι είναι πιo γοητευτικό; H πραγματικότητα ή η φαντασία;

H Ελένη, η unstoppable, η ευγενής, με είδε! Με συνάντησε σε ένα πίνακα του Γύζη (!), et me voila παρέα με τα daffodils..Από τα πιο ωραία δώρα που έχω λάβει, ευχαριστώ πολύ!


Ακούμε Für Elise, ταιριάζει με τα παστέλ της Ελένης :)

sorbet aux fraises (φραουλοκατάνυξη)

Προσοχή, ακολουθεί αμαρτωλή φραουλοκατάνυξη..

photo par elie,la gentille!

η ομορφιά θα νικήσει την ασχήμια

Έλαβα χθες μια πρόσκληση από τη Magica και την ευχαριστώ. Στην πραγματικότητα, δεν τη θεωρώ πρόσκληση για παιχνίδι. Δεν είναι παιχνίδι, αλλά ούτε αντίσταση θα την ονόμαζα, είναι βαριά έννοια. Ας πούμε ότι θεωρώ την πρόσκληση της Magica σαν πρόσκληση για μια αισθητική παρέμβαση, μια αντίδραση στο δυσώδες των ημερών.
Την αρχική ιδέα την είχε η Εαρινή Συμφωνία που λέει ότι "η ομορφιά είναι η μόνη που μπορεί να νικήσει την ασχήμια". Έτσι είναι. Κι αν η ποίηση είναι "ο τοίχος για να κρύψουμε το πρόσωπό μας" μπορεί να γίνει και ο τοίχος που μπορούμε να ακουμπήσουμε..

προορισμοί..

Ως γνωστόν, τα μπλογκοπαίχνιδα δεν είναι το καλύτερο μου! Έχουν μια ‘to know us better’ λογική που με κάνει να νοιώθω αμήχανα εμένα την κρυψίνου, τη μυστικοπαθή! Αλλά για την έλενα72

που με προσκάλεσε, οι αντιστάσεις μου είναι λίγες..Αυτή τη φορά το παιχνίδι έχει τον τίτλο προορισμοί που παραπέμπει σε τόπους που γνωρίσαμε, αγαπήσαμε ή σε τόπους που ονειρευόμαστε. Εύκολο είπα! Να ορίστε:

~ ο Παρθενώνας,

~ η Σαντορίνη, όταν το πλοίο πλησιάζει το λιμάνι,

~ η Χώρα στη Σίκινο και η διαδρομή Χώρα-Επισκοπή που ουρανός και θάλασσα γίνονται ένα,

~ η Αμοργός ολόκληρη, μέσα-έξω, πάνω-κάτω,

~ οι πυραμίδες στη Γκίζα που τρυπάνε πιο πολύ το μυαλό παρά το μάτι.

Αυτά. Είναι καλά; Καλά είναι, αλλά λείπει ο προορισμός.