κρέμα προσώπου με ρόδι, σύσφιξη & αντιγήρανση

Το άρθρο αυτό προορίζονταν για τις παραμονές της πρωτοχρονιάς με τα λαμπρά ρόδια να πρωταγωνιστούν για να έλξουν καλοτυχία και αφθονία. Αλλά όπως λέει και η heart, ποτέ δεν είναι αργά μιας και τα "κοπή πίτας celebrations" βαστούν μέχρι τον Μάρτιο. Εμπρόθεσμα λοιπόν δημοσιεύω τη ρόδινη αυτή συνταγή που υπόσχεται αναγέννηση και νεότητα για όλο τον χρόνο.

θα πάρετε ένα περγαμόντο;

Σε πολύ ευφρόσυνη διάθεση βρίσκομαι τελευταία.
Σίγουρα αυτή οφείλεται, εκτός από το ελαφρύ ~σχεδόν ελαφρολαϊκό~ πρόγραμμα των ημερών, και στις αγαστές σχέσεις που χαρακτηρίζουν το επαγγελματικό μου περιβάλλον . Η αγαπησιάρικη αυτή ατμόσφαιρα είναι φυσικό να μου προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα λατρείας και λατρείας για πρόσωπα και καταστάσεις.

Εσείς περγαμόντο θα πάρετε;

A propos, το περγαμόντο δεν το έφτιαξα εγώ αλλά η mamman, η οποία εσχάτως μου δήλωσε πως θέλει να κάνει καριέρα στο blogging.

body butter, mango!

Εκτός προγραμματισμού και εμβόλιμο, τούτο το εξωτικό βουτυροσκεύασμα παίρνει σειρά γιατί το θέλει μια αρωματική φίλη. Χρειάζεται κάτι το θρεπτικό που ταυτόχρονα να προστατεύει την ελαστικότητα της επιδερμίδας. Ένα body butter λοιπόν, τι άλλο;

κρέμα νυκτός με πορτοκάλι, ανανέωση και λάμψη

Tα χρυσά μήλα των Εσπερίδων, σύμβολα της γονιμότητας και του ευτυχισμένου γάμου, κυριαρχούν στη νοτιοανατολική μεσόγειο από τον 15ο αιώνα.

Pierre-Auguste Renoir, 1886, Nature Morte à l'Orange et Sucrier, Collection privée.

ελιξίρια με ρόδι, serum & λικέρ

Έρως & Θάνατος

Σύμβολο της γονιμότητας, της ευημερίας, της ευκαρπίας αλλά και του Κάτω Κόσμου, το ρόδι, o καρπός των θεών, δεσπόζει στη μεσογειακή λεκάνη εδώ και 5.000 χρόνια.

Auguste Renoir, Nature morte à la grenade

Punica granatum, Punicaceae

Η ροδιά, εγγενής των περιοχών του Ιράν και των Ιμαλαίων, εξαπλώθηκε στις χώρες της Μεσογείου ήδη από την προϊστορική εποχή και θεωρείται ως ένα από τα αρχαιότερα καλλιεργημένα δένδρα. Στα Ομηρικά έπη υπάρχει αναφορά για την καλλιέργεια της ροδιάς στους κήπους του βασιλιά Αλκίνοου.
Ετυμολογικά, το πρώτο συνθετικό της επίσημης λατινικής ονομασίας, το punicum, αναφέρεται στην περιοχή της Φοινίκης, ενώ το δεύτερο, granatum, προέρχεται από το λατινικό granum=σπόρος, υπογραμμίζοντας τον πολύσπορο καρπό.

Το Πήλιο, το βάλσαμο, ο σαμπούκος & τα βατόμουρα

Όσες φορές και να πάω στο Πήλιο, αυτό το ξάφνιασμα του ματιού δεν παύει. Χάνομαι σε ένα όργιο χρωμάτων και εναλλαγών.

Η σχεδόν σκανδαλώδης φύση..

Το ασυνήθιστο μπλε του Αιγαίου..

Οι αμέτρητες κρήνες που ξεφυτρώνουν και μέσα από δέντρα.

κρέμα αντιγήρανσης με ginseng

Η πολλή δουλειά τρωει τον αφέντη, τρωει και τη μάγισσα. Επιπλέον, άνοιξε πρόσφατα και το aroma, με αποτέλεσμα το παρόν κατάστημα να υπολειτουργεί. Δυναμική επάνοδος σήμερα λοιπόν, με συνταγή για αντιγηραντική κρέμα~τζελ, είπαμε να μας τρωει η δουλειά, όχι και να χάσουμε το στυλ μας..
Για να φτιάξουμε όμως αυτό το anti~age κρεμοτζέλ, θα χρειαστεί να γνωρίσουμε πρώτα δυο νέα σούπερ υλικά, το ginseng και το φυτικό έλαιο που προέρχεται από το φυτό ιπποφαές.

κρέμα προσώπου με ελαιόλαδο, το δικό μας ελιξίριο

Κάνοντας μια μικρή βόλτα στις συνταγές που έχω δώσει μέχρι τώρα διαπίστωσα πως έχουν παρελάσει ένα σωρό εξωτικοί καρποί, μπανάνες, καρύδες, χουρμάδες..Λείπει όμως ο σημαντικότερος καρπός που σ’ αυτόν στηρίχτηκε ο πολιτισμός μας, η βάση της διατροφής μας μέχρι σήμερα, η δική μας ελιά!

μάσκες με φράουλα & άλλα...

Fragaria x

Παρόλο που το γοητευτικό αυτό φυτό της οικογένειας των ροδοειδών (rosaceae) ήταν ήδη γνωστό από την προϊστορική εποχή, γεγονός που επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα της μεσολιθικής περιόδου στη Δανία, της νεολιθικής στην Ελβετία, και της εποχής του σιδήρου στην Αγγλία, είναι αμφισβητήσιμο αν καλλιεργήθηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους. Για το δημοφιλέστατο αυτό φρούτο δεν υπάρχει καμιά αναφορά στη Βίβλο ή στις αρχαίες Αιγυπτιακές και Ελληνικές πηγές. Σύντομες αναφορές βρίσκουμε στον Πλίνιο και στον Απίκιο, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι Ρωμαίοι τουλάχιστον τις απολάμβαναν!

μάσκες ομορφιάς με βρώμη, avena sativa, η σεμνή ..

Μέρες που είναι, μας διακατέχει μια modestie, μια humilité..

Αφήνουμε λοιπόν τους glamorous εξωτικούς καρπούς και πιάνουμε τη σεμνή βρώμη.

Avena sativa

H ιστορία της βρώμης φάινεται να είναι μάλλον συγκεχυμένη εφόσον το δημητριακό αυτό, της οικογένειας των Αγρωστοειδών (Gramineae), ήταν και είναι πολύ λιγότερο δημοφιλές από το σιτάρι και το κριθάρι. Για πολλούς αιώνες πριν την καλλιέργειά της τη θεωρούσαν ζιζάνιο, πιθανολογείται δε, πως ο άγριος πρόγονός της είχε πατρίδα τη Μικρά Ασία. Τα αρχαιότερα υπολείμματα σπόρων άγριας βρώμης βρέθηκαν στην Αίγυπτο και χρονολούνται 2.000 χρόνια π.Χ., ενώ οι αρχαιότερες καλλιέργειες τοποθετούνται στην Κεντρική Ευρώπη κατά την εποχή του Χαλκού.
Οι αρχαίοι Έλληνες, και στη συνέχεια οι Ρωμαίοι, θεωρούσαν τη βρώμη σαν το φτωχό συγγενή του σίτου που αξίζει να καταναλώνεται από τα άλογα και τους…βαρβάρους! Ακόμα και σήμερα, και παρά τους επαίνους των διατροφολόγων, κάτι λιγότερο από το 5% της παγκόσμιας παραγωγής προορίζεται για την ανθρώπινη κατανάλωση.

Δε σας αρέσει το κουάκερ, n'est-ce pas?

μάσκες ομορφιάς με μπανάνα!

εδώδιμα αποικιακά, η συνέχεια..

musa x (είναι πολλές οι ποικιλίες..)

Οι σύγχρονες εδώδιμες ποικιλίες της μπανάνας είναι υβρίδια φυσικής διασταύρωσης των άγριων και μη εδώδιμων προγόνων τους που κατάγονται από Νοτιοανατολική Ασία και τον Ειρηνικό. Μέσω των ταξιδιωτών της εποχής, οι μπανάνες μεταφέρθηκαν στην Ινδία, εκεί όπου θεωρείται ότι υπήρξε η αρχαιότερη γνωστή καλλιέργεια της μπανάνας πριν από 2.500 χρόνια.

αβοκάντο, ένα καλλυντικό..

Persea americana

Το δέντρο του αβοκάντο που ανήκει στην οικογένεια των Δαφνιδών (Lauraceae) είναι εγγενές φυτό της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Είναι αειθαλές και μπορεί να φθάσει σε ύψος τα 20 μέτρα. Ο καρπός του μπορεί να ζυγίζει από 100 έως και 1.000 γραμμάρια! Η αγγλική ονομασία του κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από παραφθορά της ισπανικής λέξης abogado (=δικηγόρος) ?? και υιοθετήθηκε έτσι και από άλλες γλώσσες, (στα γαλλικά avocat=δικηγόρος & αβοκάντο).
Μια μαρτυρία της μακροχρόνιας χρήσης του, αναδείχτηκε μέσα από αρχαιολογικές ανασκαφές στο Περού, όταν σπόροι του καρπού ανακαλύφθηκαν ως ταφικό εύρημα που χρονολογείται τον 8ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με μια θεωρία, τα σπέρματα του καρπού συνόδευαν το νεκρό για να του προσδίδουν τις αφροδισιακές τους ιδιότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να του φανούν χρήσιμες και στη μετά θάνατο ζωή. Και είναι αυτός ο λόγος που Αζτέκοι ονόμαζαν το δέντρο αυτό ‘Ahuacuatl’ μιά λέξη που παραπέμπει στην ανδρική ανατομία λόγω του σχήματος των καρπών και του τρόπου που αναρτώνται από τα κλαδιά.

ενυδατική κρέμα σώματος με καρύδα, coconut dream cream

Συλλέκτης καρπών καρύδας,

Υδατογραφία σε χαρτί, 1785

Άγνωστου καλλιτέχνη

Προέλευση: Mandras, Iνδία

Victoria and Albert Museum

Η φωτογραφία & τα ιστορικά στοιχεία από: www.plantcultures.org.uk

Cocos nucifera, το Δένδρο της Ζωής των τροπικών

Πιθανολογείται ότι η άγρια καρύδα προέρχεται από τα νησιά του Ειρηνικού και του Ινδικού. Παρόλα αυτά απολιθωμένες καρύδες έχουν βρεθεί τόσο στην Ινδία όσο και στη Νέα Ζηλανδία. Οι πυρήνες της άγριας καρύδας έχουν τη δυνατότητα να βλαστήσουν ακόμα και μετά από περιπλανηση 3-4 μηνών, παρασυρμένες από τα ωκεάνεια ρεύματα! Αυτός είναι ο κύριος λόγος της φυσικής της εξάπλωσης στα νησιά του Ινδο-Ειρηνικού πολύ πριν την εξημέρωση και τη συστηματική της καλλιέργεια που μας πάει σε βάθος 3.000 χρόνων.

lip balm με σοκολάτα, chocolate on lips

lip balm με σοκολάτα

ή

παιχνίδια με τη μαύρη γόησσα..

Theobroma cacao, η βρώση των θεών

Σύμφωνα με τους μεξικάνικους μύθους, ο θεός του Χρυσού Φεγγαριού και των Παγωμένων Ανέμων, Quetzalcóatl, δώρισε στους ανθρώπους τη φωτιά, το νερό, το ψωμί και το κακαόδεντρο.
Ό,τι γνωρίζουμε για το κακάο μέχρι το 600 μ.Χ. κινείται στη σφαίρα του μύθου. Είναι όμως σίγουρο ότι οι Μάγιας ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε κακαόδεντρα σε ευρεία κλίμακα. Πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα στη χερσόνησο Γιουκατάν καταδεικνύουν ότι οι Μάγιας κατανάλωναν ένα ρόφημα με κακάο από τη Μέση Προκλασική Περίοδο της ακμής τους, δηλαδή πρίν από 2.600 χρόνια.

Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων - γνωρίστε τα αιθέρια έλαια των εσπεριδοειδών

Ο Ηρακλής στον κήπο των Εσπερίδων, Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο, 5ος π.Χ. αιώνας, Βρετανικό Μουσείο.

Στον ενδέκατό του άθλο, ο Ηρακλής ταξίδεψε στη Δύση, πέρα από τον Ωκεανό, για να φέρει στον Ευρυσθέα τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων που βρίσκονταν στον κήπο των Θεών και ήταν το γαμήλιο δώρο της θεάς Γης στην Ήρα. Στον κήπο αυτό έμεναν οι τρεις Εσπερίδες, κόρες της Νύχτας, και τα χρυσά μήλα τα φύλαγε ο δράκοντας Λάδωνας, το φοβερό φίδι με τα εκατό κεφάλια.
Στην εποχή μας, αυτά τα χρυσά μήλα φυλάσσονται ..στην κουζίνα μας και κάθε ένα από αυτά κρύβει ένα μυστικό όπλο ομορφιάς: Τη βιταμίνη C ή Ασκορβικό οξύ.
Η βιταμίνη C δρα προστατευτικά για το δέρμα, συμμετέχει στον σχηματισμό του κολλαγόνου, είναι αντιοξειδωτικός παράγοντας και βοηθά στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών που ευθύνονται για την καταστροφή των επιδερμικών κυττάρων. Προστατεύει από την πρόωρη γήρανση, συντελεί στην λεύκανση της επιδερμίδας και ενισχύει την ελαστικότητά της. Είναι λοιπόν πραγματική πηγή νεότητας.
Στη σύσταση των εσπεριδοειδών εκτός από την βιταμίνη C, υπάρχουν σημαντικές ποσότητες φολικού οξέως που ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, και ουσίες με έντονη αντιοξειδωτική δράση όπως τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή.