ω~night repair serum

Κάποιες μέρες πριν, και έχοντας την υπόξινη διάθεση των ανθρώπων που δεν επιλέγουν οι ίδιοι τον προορισμό τους, προσπαθούσα να συμφιλιωθώ με το άβολο κάθισμα.
“Γιατί αυτή η γκρίζα πόλη και όχι η Κούβα;” αναρωτήθηκα. Και επειδή η προφανής απάντηση δε με βόλευε καθόλου, αποφάσισα χωρίς ενθουσιασμό να γίνω προσωρινά λαθραναγνώστης.

Η διπλανή κυρία, ενδεδυμένη με κλασσική γιάπικη στολή, άνοιξε το γιάπικο φάκελό της και με μια άνετη γιάπικη κίνηση έβγαλε ένα γυναικείο περιοδικό μόδας. Ας το καλό. Και κουνέλι να είχε βγάλει, δε θα με ξένιζε τόσο. Εφόσον δεν έβγαλε netbook, το λιγότερο που όφειλε να επιδείξει ήταν κάτι από τον οικονομικό τύπο, σκέφτηκα καθώς ξεφύλλιζα το πορτοκαλί ένθετο της Καθημερινής και χωρίς να μου διαφύγει η ξαφνιασμένη περιπλάνηση της κυρίας στο ξεβαμμένο μου τζιν.

Αφού ανέλυσα για περίπου ένα πεντάλεπτο την παγίδα των στερεότυπων, άρχισα να ρίχνω βαριεστημένες ματιές στο περιοδικό της κυρίας. Σκάλωσα στη διαφήμιση του “Αdvanced night repair” της Estée. Να κάτι ενδιαφέρον: άραγε ποια να είναι η κατάλληλη ελληνική μετάφραση για την ονομασία του προϊόντος;

~ αβανσέ επισκευές το απόβραδο;
~ προχωρημένο ρεκτιφιέ βραδιάτικα;

Δε βρήκα κάτι satisfying enough. Μια εβδομάδα μετά προέκυψε το ω~night repair serum.

Μάνη, με αφορμή το βάλσαμο

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,
σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,
σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του,
σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.

Γιάννης Ρίτσος, Ρωμιοσύνη από τα Ποιήματα B΄, Kέδρος 1961

πλούσια κρέμα after sun: après soleil..

..vient l'obscurité. Γεγονός. Είτε με τη μεταφορική έννοια είτε ως χρονική αλληλουχία.

Πάντα με ξάφνιαζαν οι ονομασίες των καταναλωτικών προϊόντων, αυτό το ευφυές marketing που δανείζεται τη ζωή μας.. Άλλοτε μου προκαλεί ανθυπομειδιάματα συνήθως όμως μια ελαφρά μελαγχολία.

Lost but still alive. Πράγμα που σημαίνει πως μετά την καλοκαιρινή συνομιλία με τον ήλιο προφανώς θα χρειαστώ μια κρέμα après soleil.

Επέλεξα μια φόρμουλα απλή κι εύκολη πλην αποτελεσματικότατη. Απλή γιατί στη βάση των ελαίων χρησιμοποιώ μόνο:
• karité , για τις αναπλαστικές και ενυδατικές του ιδιότητες,
• καροτέλαιο, πλούσιο σε βήτα καροτένη, με αντιοξειδωτική δράση
• λάδι καλέντουλας για τις επουλωτικές του ιδιότητες.
• Χρησιμοποίησα ακόμη ανθόνερο χαμομηλιού ως καταπραϋντικό, ενώ ταυτόχρονα η αλόη και η D- panthenol επιτείνουν τις ενυδατικές ιδιότητες της κρέμας.
• Σκόπιμα επέλεξα να χρησιμοποιήσω μόνο κερί μέλισσας. Συνήθως οι κρέμες με μοναδικό γαλακτωματοποιητή το κερί μέλισσας είναι πλούσιες στην υφή και αρκετά λιπαρές. Κάνουν όμως θαυμάσια δουλειά στην αφυδατωμένη επιδερμίδα, ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε στην περίπτωσή μας. Επιπλέον το κερί σχηματίζει ένα λεπτό προστατευτικό φιλμ που εμποδίζει την απώλεια υγρασίας από την επιδερμίδα.

πορτοκαλί, χρυσό, βερικοκί (μαρμελάδα βερίκοκο)

Καλοκαίρι. Χρυσό, πορτοκαλί, φωτεινό και μονίμως αλλού, όπως όλα τα πράγματα που αγαπάμε. Και αβάσταχτα εφήμερο. Όπως τα μαγιάτικα τριαντάφυλλα.

la vie en rose..ou presque (μαρμελάδα φράουλα)

Τελικά έχουν δίκιο. Όταν τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου, όταν σε υπερβαίνουν, μη κάνεις τίποτα. Κάθησε και απόλαυσέ το.

Dulce Pontes, Canção Do Mar

το λευκό & η μουσμουλιά

Chapter 1: Περίοδος αλλαγών, αιφνίδιων ανατροπών και έντονης προσπάθειας. Το αγαπημένο μου παιχνίδι, το blogging φαντάζει σαν πολυτέλεια. Ας είναι. Πάντα υπάρχουν “τόποι” να δραπετεύσεις..

Το λευκό της ηρεμίας, της αθωότητας, παρέα με τη βελούδινη Loreena Mckennitt: Night Ride Across the Caucasus.

βαθύς καθαρισμός με φράουλα, σκέτη απόλαυση!

Σας αρέσει η μαρμελάδα; και συγκεκριμένα η μαρμελάδα φράουλα;

Είστε ο τύπος ο σωστός, ο comme il faut που την απολαμβάνει τηρώντας κατά γράμμα το savoir vivre (aka βουτώ το δάχτυλο στο γλυκό και κλείνω τα μάτια τρώγοντάς το); Ναι ε; Ok, βουαλά μια κουταλίτσα...

παρασκευή ανθόνερου στο σπίτι

Έχετε προβλήματα με τη σχέση σας; Ο σύντροφός σας, σας κατηγορεί ότι τον έχετε εγγεγραμμένο παραμελείτε και πως η καλύτερή σας σπεσιαλιτέ μέχρι τούδε είναι η hand cream; Πως βαρέθηκε να σας βλέπει με σαπουνομαγειρική αμφίεση; Μήπως δεν είναι τόσο τρυφερός; Μη χολοσκάτε, είμαι ο άνθρωπός σας, αυτή που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην αταίριαστη αυτή σχέση. Από σήμερα τα ελιξίρια θα σας δείξουν και το δρόμο του ανθόνερου: ακόμα περισσότερες ώρες στον κόσμο σας.

Cold cream reloaded, η εαρινή εκδοχή

Σήμερα θα ασχοληθούμε με την cold cream, μάλιστα, και πλιζ, μη μου πείτε ότι μιλώ για banalités.

τι λέγαμε; α, ναι, η άνοιξη ante portas..

κρέμα χεριών με τίλιο, αρωματική & αναπλαστική!

Ξεφύλλιζα προχθές ένα τετράδιο, σχολικό, από αυτά του my beloved son, όπου έγραφα τις πρώτες μου συνταγές. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα τη φόρμουλα της κρέμας που είχα πρωτοφτιάξει, μια απλή, πολύ απλή συνταγή, με ένα μόνο έλαιο στο οποίο είχα εκχυλίσει 5-6 διαφορετικά βότανα. Ακόμα θυμάμαι την έκπληξή μου, όταν τυχαία την έβαλα στο χέρι μου που μόλις είχα..κάψει. Μετά από πέντε λεπτά είχε φύγει το σημάδι και ο πόνος πήγε περίπατο. Από τότε, τα βοτανικά έλαια έγιναν το αγαπημένο μου συστατικό. Η περιπλάνηση στο μαγικό κήπο των βοτάνων είχε αρχίσει...

Στην ταμπακέρα τώρα. Αν ξεφύλλιζα το τετράδιο το έκανα για να πάρω ιδέες για μια κρέμα χεριών που ήθελα να φτιάξω: πλούσια, θρεπτική, προστατευτική, αναπλαστική. Να τα έχει όλα, και προπάντων να έχει βοτανικά έλαια. Άρχισα να καταγράφω τα βότανα που χρειαζόμουν και το βότανο-πρωταγωνιστή το βρήκα σε αυτό το εμπνευσμένο ποστ της Ιsidora. Mesdames et messieurs voila, το τίλιο!

θα πάρετε ένα περγαμόντο;

Σε πολύ ευφρόσυνη διάθεση βρίσκομαι τελευταία.
Σίγουρα αυτή οφείλεται, εκτός από το ελαφρύ ~σχεδόν ελαφρολαϊκό~ πρόγραμμα των ημερών, και στις αγαστές σχέσεις που χαρακτηρίζουν το επαγγελματικό μου περιβάλλον . Η αγαπησιάρικη αυτή ατμόσφαιρα είναι φυσικό να μου προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα λατρείας και λατρείας για πρόσωπα και καταστάσεις.

Εσείς περγαμόντο θα πάρετε;

A propos, το περγαμόντο δεν το έφτιαξα εγώ αλλά η mamman, η οποία εσχάτως μου δήλωσε πως θέλει να κάνει καριέρα στο blogging.

Γάλα αμυγδάλου, ελιξίριο υγείας & ομορφιάς

Η αμυγδαλιά, μύθοι & ελιξίρια

Προάγγελος της άνοιξης, σύμβολο της ελπίδας, της καλής τύχης και της μακροημέρευσης, το θαυμαστό δένδρο της γης Χαναάν, καλλιεργείται στις Μεσογειακές χώρες εδώ και 5.000 χρόνια.

Vincent van Gogh, Almond Blossom, Saint-Rémy~1889, Oil on Canvas,
Van Gogh Museum, Amsterdam.

Prunus Amygdalus var. dulcis, Rosaceae

Η αμυγδαλιά, εγγενής της Μέσης Ανατολής καλλιεργήθηκε και εξαπλώθηκε ήδη από την αρχαιότητα στις πέριξ της Μεσογείου περιοχές. Στην αρχαία Ελλάδα, τα αμύγδαλα αποτελούσαν βασικό στοιχείο της καθημερινής διατροφής και κυριαρχούν στα παραδοσιακά και δη στα γαμήλια γλυκίσματα μέχρι τις μέρες μας. Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση η καλλιέργεια του δένδρου επεκτείνεται στην κεντρική Ευρώπη και την Ιβηρική ενώ το 16ο αιώνα φραγκισκανοί μοναχοί τη διαδίδουν στη νέα ήπειρο.

μαστίχα η αρωματική, scrub προσώπου & σαπούνι μαστίχας!

Το πιο αρωματικό δάκρυ στον κόσμο, μήλο της έριδος ανάμεσα σε ενετούς και γενουάτες, πηγή προνομίων κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, αγαπημένη της μεσογειακής κουζίνας, η μαστίχα, δεν καταδέχεται να δακρύσει αρωματικά παρά μόνο στη νότια Χίο.

body butter, mango!

Εκτός προγραμματισμού και εμβόλιμο, τούτο το εξωτικό βουτυροσκεύασμα παίρνει σειρά γιατί το θέλει μια αρωματική φίλη. Χρειάζεται κάτι το θρεπτικό που ταυτόχρονα να προστατεύει την ελαστικότητα της επιδερμίδας. Ένα body butter λοιπόν, τι άλλο;

λεβάντα: καθαριστικό gel προσώπου

Αφήνοντας στην άκρη τη μελέτη των θεωρητικών και τις ασκήσεις επί χάρτου, πολύ μου αρέσει αυτή διαδικασία, είπα να περάσω στην πρακτική εφαρμογή των όσων σχεδιάζω τόσο καιρό.
Ήθελα να φτιάξω λοιπόν, ένα καθαριστικό προσώπου, κατάλληλο και για ντεμακιγιάζ, όχι τόσο λιπαρό όσο η κατά τα άλλα αποτελεσματική και popular cold cream, ούτε και γαλάκτωμα όμως. Κάτι που να περιέχει σαπούνι, αλλά να μην είναι 100% σαπούνι, να καθαρίζει και ταυτόχρονα να περιποιείται την επιδερμίδα ...ε, χμμμ, πολλά ήθελα;

Κατέληξα λοιπόν σε ένα τζελ, ελαφρύ μεν, θρεπτικό δε λόγω της προσθήκης φυτικών ελαίων, που θα έχει και κάποια ποσότητα σαπουνιού προσαρμοσμένη στις ανάγκες της κάθε επιδερμίδας. Στο τζελ αυτό πρωταγωνιστεί η βασίλισσα των βοτάνων, η λεβάντα!

προστατευτική, πορσελάνινη κρέμα χεριών!

Breaking news:

Toν Ιανουάριο μόνο ή αζαλέα χαίρεται..

Για κάποιο περίεργο λόγο, κάτι που μοιάζει με wannnabe πεπόνι φύτρωσε στον κήπο χειμωνιάτικα.. Το λωτό δίπλα τον έβαλα για μόστρα.


Τον τελευταίο καιρό, ένα σωρό νέες συνταγές παρενοχλούν το μυαλό μου, νέα υλικά μου χτυπούν την πόρτα, έχω βάλει στο πρόγραμμα ένα σωρό projects για την προστασία των χεριών, τον καθαρισμό του προσώπου, τη χειμωνιάτικη προστασία προσώπου-σώματος. Ναι, σκέφτομαι πολλά. Και όταν σκέφτομαι πολλά, ένα πράγμα συμβαίνει: δεν κάνω τίποτα ..

Όμως, κοιτάζοντας τα χέρια μου που λόγω γιορτών και σαπουνομαγειρεμάτων μεγαλούργησαν στο νεροχύτη, διαπίστωσα πως χρήζουν άμεσης φροντίδας. Ανέτρεξα πάλι στη βιβλιογραφία λοιπόνγια να βρω μια φόρμουλα sos με άμεσα αποτελέσματα. Δεν βρήκα! Τουλάχιστον κάτι που να μην είναι υπερβολικά λιπαρό ή γενικώς υπερβολικό...

Παρόλα αυτά, ξεφυλλίζοντας το βιβλίο των Κ. Μουλοπούλου-Δ. Ρηγόπουλου- Ι. Στρατηγού, “Καλλυντικά. Συστατικά και εφαρμογές”, Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις, ένα βιβλίο που δεν περιέχει συνταγές ούτε είναι ιδιαίτερα φιλικό στα “φυσικά καλλυντικά” αλλά κάνει ευρεία αναφορά στα συστατικά των εμπορικών καλλυντικών με αρκετά τεχνικούς όρους βοηθώντας ένα ερασιτέχνη τουλάχιστον να κατανοεί την INCI των εμπορικών σκευασμάτων, έπεσα πάνω σε ένα λήμμα που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το είχα ψάξει σε βάθος: τη λανολίνη.

ευχές

Ilex aquifolium, Aquifoliaceae

Το Πήλιο, τα κάστανα, το πορτοκαλί & ένα χρυσό ηδύποτο

Τον περασμένο Νοέμβριο (it’s never too late to post a post:), κι έπειτα από αρκετό καιρό στέρησης, γύρισα επιτέλους στον τόπο αυτό της γοητείας και συνάντησα ξανά τα πλάσματα που αγαπώ και με αγαπάνε..πόσο μου έλειψαν!

Μια και δεν είχα δει άλλη φορά το Πήλιο τέτοια εποχή, φανταζόμουν τρελά παιχνίδια ανάμεσα στη χλωροφύλλη και τα καροτένια, είχα στο μυαλό συγκεκριμένες εικόνες..

Gustav Κlimt, Tannenwald I, 1901, Galerie Würthle, Wien.

Gustav Κlimt, Birkenwald, 1903, Private collection.